1- Ant olsun o şafağa.
2- Ve on geceye.
3- Ve o çifte ve o teke.
4- Ve yürümekte olduğu zaman o geceye.
5- (Kötülüklere) taş koyan akıl sahibi için bunda bir yemin yok mudur?
6- Sen görmedin mi senin Efendin Ad'ı nasıl yaptı?
7- O direklerin sahibi İrem'e?
8- Öyle ki o yerleşim merkezleri içinde onun bir örneği yaratılmamıştı.
9- Ve semud'u, o kimseler ki o vadide o kayaları oymuşlardı.
10- Ve o kazıkların (piramitlerin) sahibi Firavun'a?
11- 12- O kimseler ki o yerleşim merkezlerinde taşkınlık yapmışlar, böylece onlarda o fesadı çoğaltmışlardı.
13- Bu yüzden senin Efendin onların üzerine azabın kamçısını boşaltıverdi.
14- Şüphesiz ki senin Efendin kesinlikle o gözlem yerlerindedir.
15- Şimdi o insana gelince, onun Efendisi onu yoklayıp da ona cömertlik yaptığı ve onu nimetlendirdiği zaman, hemen o: "Benim Efendim bana cömertlik yaptı" der.
16- Ve bunun tersine gelince, onu yoklayıp da bu sefer onun rızkını ona ölçü koyduğu zaman, hemen o: "Benim Efendim beni alçalttı" der.
17- Hayır doğrusu, siz o yetime cömertlik yapmazsınız.
18- Ve o iş göremezin yemeğine karşı bir teşvikte bulunmazsınız.
19- Ve o mirası yanlış olarak yemeyle yersiniz.
20- Ve o malı da bir doyumsuz sevgiyle seversiniz.
21- 22- 23- Hayır, o yer çarpıla çarpıla darmadağın edildiği ve senin Efendin ve o melek (topluluğu) sıra sıra geldiği ve o gün cehennem getirildiği zaman, işte o gün o insan hatırlayacak ve onun için o hatırlama(nın faydası) nasıl (olacak)?
24- O (insan): "Ah keşke (sonsuz) yaşamım için (iyi şeyleri) önceleseydim" der.
25- Artık o gün O'nun azabı gibi bir kimse azaplandıramaz.
26- Ve O'nun bağlayışı gibi bir kimse bağlayamaz.
27- 28- 29- 30- Ey (yaşamın imkanlarıyla) yatışmış o benlik, Efendine (sen O'ndan) hoşnut olan (O da senden) hoşnut olmuş olarak dön, böylece kullarımın arasına gir ve benim cennetime gir.