İSRA SURESİ ÇEVİRİSİ

 1- Münezzehtir ki O, kendisinin kulunu bir gece, bizim (gözle görülen) delillerimizden bir kısmını ona göstermemiz için Mescidi Haram (Mekke) den Mescidi Aksa'ya (Medine'ye) yürüttü ki biz onun çevresine bereketler bolluklar vermiştik. Şüphesiz ki O, her şeyi işiticinin, her şeyi görücünün ta kendisidir.

2- Ve biz Musa'ya o kitabı verdik ve onu "Siz, benim berimden birine güvenip dayanmayın" diye Yakub'un oğullarına doğruyu gösterici yaptık.

3-Ey bizim Nuh'un beraberinde (gemiyle) taşıdığımız kimselerin soyu, şüphesiz ki o, çok şükreden bir kuldu.

4- Ve biz Yakub'un oğulları'na o kitaptaki: "Siz o yerde kesinlikle ve kesinlikle iki kere bozuculuk yapacak ve kesinlikle ve kesinlikle bir büyük yücelenme ile yüceleneceksiniz" hükmünü(nün gereğini daha önce) yerine getirmiştik.

5- Nihayet o iki (yücelenme) den ilkinin (hükmünün gereğini yerine getirme) sözü geldiği zaman, biz sizin üzerinize bizim çetin baskı sahibi kulları harekete geçirmiştik de onlar o yurtların arasını yoklamışlardı. Ve bu, bir  (gereği) yapılmış söz idi.

6- Sonra biz onların üzerine sizi o tekrar geri döndürmüş ve sizi mallar ve oğullar ile uzatmış ve sizi savaşçı sayısınca da daha çok hale getirmiştik.

7- Eğer siz iyilik ederseniz, kendi benlikleriniz için iyilik etmişsinizdir. Ve eğer siz kötülük ederseniz, artık o da kendinizedir. Nihayet o sonraki (büyüklenme)nin (hükmünü yerine getirme) sözü geldiği zaman yüzlerinizi kötü duruma düşürmeleri için ve o secde edilen yere ilk defasındaki girdikleri gibi ona girmeleri ve ele geçirdikleri şeyleri darmadağın etmeleri için (yine üzerinize şiddetli kötülük sahibi kullarımızı harekete geçireceğiz).

8- Sizin Efendinizin size sürekli şefkat etmesi umulur. Ve eğer siz tekrar geri dönerseniz, biz de tekrar geri döneriz. Ve biz cehennemi o gerçeği örtücüler için kısıtlayıcı (zindan) yaptık.

9- Şüphesiz ki bu okunan (Kur'an) doğru şeye iletir ki o en sağlamdır ve o, o inanan düzgün işleri işleyen kimselere de şüphesiz ki bir büyük ödülün onlar için olduğunu müjdeler.

10- Ve şüphesiz ki o kimseler o sonraki (yaşama) inanmazlar, biz onlara çok acı verici azap hazırladık.

11- Ve o insan, kendisinin o hayra olan çağrısı gibi o şerri de çağırır. Ve o insan çok acelecidir.

12- Ve biz o geceyi ve o gündüzü iki (gözle görülen) delil yaptık da o gecenin (gözle görülen) delilini ortadan kaldırdık ve o gündüzün delilini açıkça görülebilen yaptık ki siz, Efendinizden bir lütfun peşine düşesiniz ve o senelerin sayısını ve o hesabı bilesiniz. Ve her bir şey ki biz onu ayrıntılı açıkladık.

13- 14- Ve her bir insan ki, biz onun  kuşunu (işlediklerinden doğan sonuçları) kendisinin boynuna bağlamışızdır. Ve o kalkışın günü kendisine bir kitap çıkaracağız ki o, onunla yayılmış olarak karşılaşacaktır. (Ve biz ona): "Sen kendi kitabını oku, bugün kendi benliğin hesap görücü olarak sana kesinlikle yeter" (diyeceğiz).

15- Kim doğruya iletilirse, ancak ve ancak kendi benliği için doğruya iletilir. Ve kim saparsa ancak ve ancak kendi benliğine karşı sapar. Ve hiçbir günah yüklenici diğerinin günah yükünü yüklenmez. Ve biz, bir elçi harekete geçirinceye kadar, azap ediciler de olmadık.

16- Ve biz bir kasabayı yok etmek istediğimiz zaman, onun refahla şımartılmışlarına buyururuz da onlar onda itaatten çıkarlar, böylece o söylenen (azap sözü) onun üzerine gerçek olur, artık biz  de onu yerle bir ederiz.

17- Ve biz Nuh'un ardından o kuşaklardan nicesini yok ettik. Ve senin Efendin, kendisinin kullarının peşlerine takılı suçlarından en iyi haber alıcı olarak, en iyi görücü olarak yeter.

18- Kim o aceleyi (yakın yaşamı) isterse, biz istediğimiz kimse için dileyeceğimiz şeyi onda, ona acilen verir sonra cehennemi ona (yurt) yaparız. O, yerilmiş kovulmuş olarak ona yaslanacaktır.

19- Ve kim o sonraki (yaşamı) ister ve onun için çabalar, onun için çabalamasını da kendisi bir inanan olarak yaparsa, artık onların çabası şükre değerdir.

20- Biz her birine bunlara da ve şunlara da senin Efendinin sunumundan uzatırız. Ve senin Efendinin sunumu (tek tarafa) yığınlanmış değildir.

21- Sen bak, biz onların bir kısmını bir kısmının üzerine nasıl lütuflandırdık. Ve o sonraki (yaşam) kademeler bakımından kesinlikle daha büyüktür ve lütuflandırma bakımından da daha büyüktür.

22- Sen Allah'ın beraberinde diğer bir tanrı edinme, yoksa yerilmiş yüzüstü bırakılmış olarak oturup kalırsın.

23- 24- Ve senin Efendin, kendisinden başkasına kulluk etmemenize ve anne babaya iyilik etmeye hükmetti. Eğer ikisinden biri veya her ikisi senin yanında (yaşça) o büyüklüğe ulaşırsa, bu durumda sen her ikisine de sakın "Öf" bile deme ve ikisini de sakın azarlama ve ikisine de bir değerli söz söyle. Ve sen ikisine de o şefkatten dolayı o alçalmanın kanadını indir ve: "Ey Efendim, ikisi bana küçük biriyken şefkat gösterdiği gibi sen de ikisine sürekli şefkat et" de.

25- Sizin Efendiniz, sizin benliklerinizdeki şeyi daha iyi bilendir. Eğer siz düzgünler olursanız, bu durumda şüphesiz ki O, o (suçlarından) dönenler için çok bağışlayıcıdır.

26- Ve sen, o en yakınlığın sahibine kendisinin hakkını ver ve o çaresize ve o yolun oğluna (yolda kalmışa da ver) ve sakın bir savurganlıkla saçıp savurma.

27- Şüphesiz ki o saçıp savuranlar o şeytanların kardeşleridir. Ve o şeytan ise kendisinin Efendisine karşı çok nankördür.

28- Ve eğer sen bir şefkatin peşine düşerek onlardan ilgisiz kalırsan ki sen onu (şefkati) Efendinden bekliyorsun, bu durumda sen onlara kolaylaşmış söz söyle.

29- Ve sen elini boynuna bağlanmış hale (cimri) getirme ve onu büsbütün de genişletme (savurganlaşma), yoksa kınanmış hayıflanmış olarak oturup kalırsın.

30- Şüphesiz ki senin Efendin o rızkı kime dilerse geniş tutar ve ölçü koyar. Şüphesiz ki O, kendisinin kullarınından en iyi haber alıcıdır, en iyi görücüdür.

31- Ve siz, geçim darlığının çekincesiyle kendi çocuklarınızı sakın öldürmeyin. Biz, onlara da ve size de rızık veriyoruz. Şüphesiz ki onların öldürülmesi bir büyük kusurdur.

32- Ve siz, o evliliksiz beraberliğe sakın yaklaşmayın. Şüphesiz ki o, bir hayasızlıktır ve bir kötü yoldur.

33- Ve siz, o benliği sakın öldürmeyin ki Allah onu o gerçek (neden) dışında yasaklamıştır. Kim haksızlık yapılmış olarak öldürülürse, bu durumda biz onun yakını için (kısas veya diyette) bir yetki vermişizdir. Artık o da o öldürme (bu yetki) de savurganlık yapmasın. Çünkü o (bu kadarıyla) yardım olunmuştur.

34- Ve siz, yetimin malına o, kendisinin en çetinliğine ulaşıncaya kadar, o şeyin en iyisinden başka sakın yaklaşmayın ve o bağlılık sözü tastamam yerine getirin. Şüphesiz ki o bağlılık sözü bir sorumluluktur.

35- Ve siz ölçtüğünüz zaman, o ölçeği tastamam yapın ve (tarttığınız zaman da) o doğruluğunu koruyan terazi ile tartın. Bu, daha hayırlı ve geri dönüşüm bakımından daha iyidir.

36- Ve sen, o şeyin peşine düşme ki kendisi hakkında bir bilgi sana yoktur. Şüphesiz ki o işitme ve o görme ve o gönül hepsi, işte onlar ondan sorumludur.

37- Ve sen, o yerde çalımlanarak adımlama. Çünkü sen yeri asla delemeyeceksin ve boy uzunluğu bakımından da o dağlara da asla ulaşamayacaksın. 

38- Bütün bunların kötü olanı, senin Efendinin yanında çirkin görülmüştür.

39- Bu, senin Efendinin o bilgelikten sana vahyettiği şeylerdendir. Ve sen, Allah'ın beraberinde diğer bir tanrı edinme, yoksa kınanmış kovulmuş olarak cehennemde atılır kalırsın.

40- Yoksa sizin Efendiniz o oğulları size seçti ve kendisi de o meleklerden dişiler mi edindi? Şüphesiz ki siz kesinlikle çok büyük söz söylüyorsunuz.

41- Ve ant olsun ki biz, onların iyice hatırlamaları için (öğütleri) bu okunan (Kur'an)da evire çevire açıkladık. Oysa bu onlara nefretten başkasını arttırmıyor.

42- Sen de ki: "Eğer onların söylemekte oldukları* gibi O'nun beraberinde tanrılar olsaydı, o takdirde onlar o tahtın sahibine karşı kesinlikle yol peşine düşerlerdi."

* Ayetin Arapça metnindeki "Kema yequlune" ibaresinin, "Kema tequlune" olarak da kıraatı vardır. Bu durumda anlam "Sizin söylemekte olduğunuz gibi" şeklinde olur.

43- O, münezzehtir ve onların söylemekte olduğu şeylerden bir büyük yücelikle yücedir.

44- O yedi gök ve o yer ve onlarda olan kimseler, O'nu tesbih etmektedir. Ve hiçbir şey yoktur ki, O'nu övgüsü ile tesbih etmesin, fakat siz onların tesbihlerini kavrayamazsınız. Şüphesiz ki O, yumuşak davranıcıdır, çok bağışlayıcıdır.

45- Ve sen okunan (Kur'an)ı okuduğun zaman biz, seninle ve o sonraki (yaşama) inanmaz kimselerin arasına bir gizlenmiş engel koyarız.

46- Ve onlar onu kavrarlar diye, biz onların kalplerinin üzerine korumalıklar ve kulaklarına da bir ağırlık koymuşuzdur. Ve sen Efendini okunan (Kur'an)da kendisini tek olarak hatırladığın zaman, onlar nefretle arkalarını yakınlaştırırlar

47- Onlar seni dinleyecekleri zaman onu hangi nedenle dinleyeceklerini ve onlar gizlice konuştukları zaman o haksızlık yapanların: "Siz bir sihirlenmiş adamdan başkasını izlemiyorsunuz" diyeceğini, biz daha iyi bileniz.

48- Sen bak, onlar sana karşı nasıl örnekler ortaya koydular da böylelikle saptılar, bu yüzden onlar (doğru) bir yola güç yetiremezler.

49- Ve onlar: "Biz kemikler ve ufalanmış topraklar olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi bir yeni yaratılışla kesinlikle harekete geçirilmişler (olacağ)iz?" dediler.

50- 51- 52- Sen de ki: "Taş veya demir halinde olun veya göğüslerinizde büyümekte olan şeylerden bir yaratık halinde olun (yine de harekete geçirileceksiniz)." Buna karşılık onlar: "Bizi kim tekrar geri döndürecek?" diyecekler. Sen de ki: "O ki sizi ilk defasında yarıp ortaya çıkarmıştır." Buna karşılık onlar sana şaşkınca başlarını sallayacaklar ve: "O ne zaman?" diyecekler. Sen de ki: "Bir yakın (zamanda) olması umulur. O gün O sizi çağıracak siz de hemen O'nu övgüsü ile cevaplandıracaksınız ve (kabirlerde) pek azdan başka kalmadığınız kanısına varacaksınız."

53- Ve sen kullarıma de ki: O şeyi söylesinler ki o en iyisidir. Şüphesiz ki o şeytan onların arasını dürtükler. Şüphesiz ki o şeytan o insana bir apaçık düşmandır.

54- Sizin Efendiniz sizi daha iyi bilendir. Eğer O dilerse size sürekli şefkat eder veya eğer dilerse sizi azaplandırır. Ve biz seni onların üzerine bir dayanak olarak göndermedik.

55- Ve senin Efendin o göklerde ve o yerde kim varsa daha iyi bilendir. Ve ant olsun ki biz o bir kısım habercileri bir kısmın üzerine lütuflandırdık ve Davud'a da (vahyimizi) yazılı metin (Zebur) olarak verdik.

56- Sen de ki: "Siz O'nun berisinden iddia ettiğiniz şeyleri çağırın. Oysa onlar sizden o zararı kaldırma ve (o zararı başkasıyla) bir değiştirme gücüne sahip olamazlar."

57- İşte onların çağırmakta oldukları o şeylerdir ki, onlar kendilerinin Efendisine hangisi en yakın olacak diye o yakınlık fırsatının peşine düşerler ve O'nun şefkatini beklerler ve O'nun azabından kaygılanırlar. Şüphesiz ki senin Efendinin azabı çekinilmiştir.

58- Ve hiçbir kasaba yoktur ki, o kalkışın gününden önce biz onu yok edici olmayalım veya ona bir çetin azapla azap edici olmayalım. Bu, o kitapta satırlan(arak yazıl)mıştır.

59- Ve bizi (gözle görünen) o delilleri göndermekten, o ilklerin onları yalanlamış olmasından başkası alıkoymadı. Ve biz Semud'a o dişi deveyi açıkça görülebilen (delil) olarak verdik de onlar ona haksızlık yaptılar. Ve biz (gözle görünen) o delilleri kaygılandırmaktan başka amaçla göndermeyiz.

60- Ve bir zaman biz sana: "Şüphesiz ki senin Efendin o insanları kuşatmıştır" demiştik. Ve o rüyayı ki biz sana gösterdik ve o okunan (Kur'an)daki o dışlanmış ağacı biz o insanlara bir ayartmadan başka amaçla yapmadık. Ve biz onları kaygılandırıyoruz, oysa bu onlara büyük bir taşkınlıktan da başkasını artırmıyor.

61-Ve bir zaman biz o meleklere: "Siz Adem'e boyun eğin" demiştik de onlar, İblis dışında hemen boyun eğmişlerdi. O: "Senin bir çamur olarak yarattığın kimseye ben boyun eğer miyim?" demişti.

62- O (devamla): "Sen, benim üzerime çok değerli kıldığın şu kimseyi gördün mü? Ant olsun ki eğer sen beni o kalkışın gününe kadar sonralarsan, ben de onun soyunu pek azı dışında kesinlikle ve kesinlikle yularlayacağım" demişti.

63- 64- 65- O da: "Sen git, bundan böyle onlardan kim seni izlerse, artık şüphesiz ki cehennem bir bollaştırılmış karşılık olarak sizin karşılığınızdır. Ve sen onlardan güç yetirebildiğin kimseyi sesinle tedirgin et, atlılarını ve yayalarını onların üzerine etki oluştur ve o mallarda ve o çocuklarda onlara ortak ol ve onlara söz ver." Ve o şeytan onlara bir aldatmadan başka da söz vermiyor. (Allah devamla):  "Şüphesiz ki benim kullarım, sana bir yetki onların üzerinde yoktur. Ve (onlara) bir dayanak olarak senin Efendin yeter" demişti.

66- Sizin Efendiniz ki O, kendi lütfundan bir kısmın peşine düşmeniz için o gemileri o su kütlesinde sizin için sürüklemektedir. Şüphesiz ki O, size karşı şefkati süreklidir.

67- Ve size o su kütlesinde o zarar dokunduğu zaman, sizin (O'nun aşağısından) çağırdığınız şeyler kaybolur, yalnız O hariç. Ne zaman ki O sizi o karaya (çıkarıp) kurtardı, siz ilgisiz kalırsınız. Ve (bunu yapan) o insan çok nankördür.

68- Peki siz, o karanın tarafında O'nun sizi dibe geçirmesinden veya sizin üzerinize bir kızgın taş fırtınası göndermesinden güvende misiniz? Sonra siz kendiniz için bir dayanak da bulamazsınız.

69- Yoksa sizi sonra bir kere daha ona tekrar geri döndürerek sizin üzerinize o rüzgârdan kırıp geçiren fırtına gönderip de nankörlüğünüz nedeniyle bu sefer sizi batırmasından güvende misiniz? Sonra siz kendiniz için bizim üzerimize onun hakkında (size yapılanın arkasını arayacak) bir izleyen de bulamazsınız.

70- Ve ant olsun ki biz Adem 'in oğullarını çok değerli kıldık ve biz onlara o karada ve o su kütlesinde taşıdık ve onlara o temizlerden rızık verdik ve biz onları yarattığımız kimselerden birçoğunun üzerine bir lütufla lütuflandırdık.

71- O gün biz bütün insanları önderleri ile çağıracağız. Artık kime kendisinin kitabı sağ eline verilirse, artık işte onlar kendi kitaplarını okuyacaklar ve onlar çekirdek lifi kadar dahi haksızlığa uğratılmayacaklardır.

72- Ve kim bunda kör ise artık o, sonraki (yaşamda) da kördür ve yol bakımından da daha şaşkındır.

73- Ve şüphesiz ki neredeyse onlar, bizim sana vahyettiğimiz şeyden başkasını bize karşı yakıştırman için seni kesinlikle ayartacaklardı ve o takdirde de kesinlikle seni bir dost edineceklerdi.

74- Ve eğer biz seni sabitleştirmemiş olsaydık, ant olsun ki sen neredeyse onlara pek az da olsa yanaşacaktın.

 75- O takdirde de biz sana o yaşamın katlamalı (azabını) ve o ölümün katlamalı (azabını) kesinlikle tattıracaktık, sonra sen kendin için bize karşı bir yardımcı da bulamayacaktın.

76- Ve şüphesiz ki neredeyse onlar, seni bu yer (Mekke) den kesinlikle ve kesinlikle çıkarmak için oradan seni tedirgin etmek istiyorlar. Ve o takdirde onlar da senin ardından (Mekke'de) pek az (bir süre) dışında kalamayacaklar.

77- (Bu), elçilerimizden senin öncende gönderdiğimiz kimselerin bir kısmının (toplumuna) kesinlikle uygulanan bir yasadır. Ve sen bizim yasamız için (başka yasayla) bir değiştirme bulamazsın.

78- Sen, o güneşin batıya yönelmesinden o gecenin karanlığına kadar o kulluk görevini ayağa kaldır ve o  fecrin okumasını da. Şüphesiz ki o fecrin okuması tanık olunmuştur.

79- Ve geceden bir kısımda sana bir fazlalık olarak artık onunla (Kur'an ile) uyan. Senin Efendinin seni bir övülmüş mevkiye* (Mekke'ye tekrar geri) harekete geçirmesi umulur.

*Makam-ı Mahmud, tefsirlerde her ne kadar "Şefaat makamı" olarak anlaşılmış olsa da. Biz "Makam" kelimesinin Bakara s. 125. ve Al-i İmran s. 97. ayetinde İbrahim (a.s.) ve Mekke ile bağlantılı olarak kullanılmasından hareketle Makam-ı Mahmud ifadesini Mekke olarak anlamayı tercih ettik ve 80. ve 81. ayetlerin de hicret ile alâkasını dikkate alarak, 79. ayetin Muhammed (a.s.)ın bulunduğu şehirden başka bir şehre hicret etmesini ve sonra o şehre tekrar muzaffer olarak geri dönmesini ifade ettiğini düşünüyoruz. En doğrusunu Allah (c.c.) bilir.

80- Ve sen de ki: "Ey Efendim, sen beni (Medine'ye) doğru bir girdirişle girdir ve (Mekke'den) doğru bir çıkarışla çıkar ve kendi katından bana bir yardımcı yetki oluştur."

81- Ve sen de ki: "O gerçek geldi ve o geçersiz perişan oldu. Şüphesiz ki o geçersiz perişan olucudur.

82- Ve biz o okunan (Kur'an) dan öyle şey indiriyoruz ki o, o inananlar için bir iyileştirme ve bir şefkattir oysa o, o haksızlık yapanlara bir ziyandan başkasını artırmaz.

83- Ve biz o insanın üzerine gönenç verdiğimiz zaman, o ilgisiz kalır ve yanıyla uzaklaşır. Ve ona o şer dokunduğu zaman ise, ümitsizdir.

84- Sen de ki: "Herkes kendisinin şekline (inandığı değerlere) göre işler. Bu durumda o kimseyi ki kendisi yolca daha doğrudur, sizin Efendiniz daha iyi bilendir."

85- Ve onlar sana o esintiden (bilgi) talep ediyorlar. Sen de ki: "O esinti, benim Efendimin buyruğundandır. Ve size (bunun hakkında) o bilgiden pek azdan başkası verilmemiştir." 

86- Ve ant olsun ki eğer biz dilersek, bizim sana vahyettiğimiz şeyi kesinlikle ve kesinlikle gideririz, sonra sen kendin için onun hakkında bize karşı bir dayanak da bulamazsın. 

87- Senin Efendinden bir şefkat olması başka. Şüphesiz ki O'nun lütfu senin üzerinde büyüktür.

88- Sen de ki: "Ant olsun ki eğer o insan ve o cin bu okunan (Kur'an)ın bir örneğini getirmeleri üzerine toplansa ve eğer onların bir kısmı bir kısmına sırt vermiş olsa da, onlar onun bir örneğini getiremezler."

89- Ve ant olsun ki biz o (inanmayan) insanlara bu okunan (Kur'an)da her bir örnekten evire çevire açıkladık. Ne var ki o insanların tamamı gerçeği örtmekten başkasında diretmedi.

90- 91- 92- 93- Ve onlar: "Bizim için o yerden bir kaynak fışkırtmana kadar, biz sana asla inanmayacağız veya senin hurmalıklardan ve üzümden bir bahçen olmalı da onların arasından o nehirleri fışkırttıkça fışkırtmalı veya iddia ettiğin gibi sen o göğü bizim üzerimize bir parça halinde düşürmeli veya Allah'ı ve o melekleri önümüze getirmelisin veya senin altından bir evin olmalı veya sen o göğe yükselmelisin. Ve senin (o göğe) yükselmene de sen bizim üzerimize bir kitap indirene kadar ki biz onu okuyabileceğiz, sana asla inanmayacağız" dediler. Sen de ki: "Efendimi tenzih ederim. Ben bir beşer elçiden başkası değil miyim?"

94- Ve o (inanmayan) insanları, kendilerine o doğru yol geldiği zaman onların inanmalarına: "Allah bir beşer elçiyi mi harekete geçirdi" demelerinden başkası alıkoymadı.

95- Sen de ki: "Eğer o yerde yatışmış olarak adımlayanlar melekler olsaydı, kesinlikle ve kesinlikle biz onların üzerine o gökten bir melek elçi indirirdik."

96- Sen de ki: "Benimle sizin aranızda tanık olarak Allah yeter. Şüphesiz ki O, kendisinin kullarından en iyi haber alıcıdır, en iyi görücüdür."

97- Ve kim ki Allah onu doğruya iletirse, artık o, o doğruya iletilendir. Ve kim ki O onu saptırırsa, artık sen onlar için O'nun berisinden yakınlar asla bulamazsın. Ve biz onları o kalkışın günü yüzlerinin üzerine körler ve dilsizler ve sağırlar olarak sürüp toplayacağız. Onların sığınacak yeri cehennemdir. Her ne zaman ateş yavaşlarsa, biz onlara (ateşi) çılgınlık bakımından artıracağız.

98- Bu, onların karşılığıdır. Çünkü onlar, bizim delillerimizi örtmüşler ve: "Biz kemikler ve ufalanmış topraklar olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi bir yeni yaratılışla kesinlikle harekete geçirilmişler (olacağ)iz?" demişlerdi.

99- Ve onlar görmediler mi şüphesiz ki Allah O ki o gökleri ve o yeri yaratmıştır ve O, onların bir örneğini de yaratmaya güç yetiricidir ve O, onlar için bir süre belirledi ki onda hiçbir kuşku yoktur? Ne var ki o haksızlık yapanlar gerçeği örtmekten başkasında diretmedi.

100- Sen de ki: "Eğer siz benim Efendimin şefkat depolarına sahip olsaydınız, o takdirde o harcamanın çekincesiyle siz onu kesinlikle elde tutardınız. Ve o insan bir cimridir.

101- Ve ant olsun ki biz Musa'ya dokuz apaçık (gözle görünen) delil verdik. Haydi sen Yakub'un oğulları'na (bilgi) talep et, hani o onlara gelmişti de Firavun ona: "Şüphesiz ki ben seni kesinlikle ve kesinlikle sihirlenmiş kanısına varıyorum Ey Musa" demişti.

102- O da: "Ant olsun ki bunları doğruyu görmeler olarak o göklerin ve o yerin Efendisinden başkasının indirmediğini sen de bilmişsindir. Ve şüphesiz ki ben de seni kesinlikle ve kesinlikle yok olmuşluğu çağıracak kanısına varıyorum ey Firavun" demişti.

103- Böylece (Firavun) onları o yerde tedirgin etmek istemiş, bunu üzerine biz onu ve onun beraberinde olanları toplu olarak batırmıştık.

104- Ve onun (batırılmasının) ardından biz Yakub'un oğullarına: "Siz, o yerde dinginleşin, artık o sonrakinin sözü geldiği zaman, biz sizi birbirine dolaşmış olarak (hesap için) getireceğiz" demiştik.

105- Ve biz onu o gerçekle indirdik ve o da o gerçekle indi. Ve biz seni bir müjdeci ve uyarıcı olaraktan başka (bir görevle de) göndermedik.

106- Ve biz bir okunan olarak onu o insanlara, durup bekleyerek (zaman içinde) okuman için biz onu ayırdık ve onu peyderpey olarak indirdik.

107- 108- Sen de ki: "Siz ona inanın veya inanmayın. Şüphesiz ki onun öncesinden o bilgi verilmiş olan kimselere o, peşi sıra okunmakta olduğu zaman, onlar boyun eğerek o çenelerin üzerine kapanırlar. Ve onlar 'Efendimizi tenzih ederiz. Şüphesiz ki Efendimizin sözü kesinlikle yerine gelmiştir' derler."

109- Ve onlar ağlayarak o çenelerin üzerine kapanırlar ve (o okunan) onları boyun bükme bakımından artırır.

110- Sen de ki: "Siz Allah diye çağırın veya şefkati kapsamlı (Rahman) diye çağırın. Hangisiyle çağırırsanız, o en iyi adlar artık O'nun içindir." Ve sen kulluk görevini (insanlara çağrını, sesini) yükseltme ve onu alçak sesle de yapma ve bunun arasında bir yol peşine düş.

111- Ve sen de ki: "O övgü o Allah'adır, O ki bir çocuk edinmemiştir ve O'nun hükümranlıkta ortağı da  olmamıştır ve O'nun o alçalmışlıktan dolayı bir yakını da olmamıştır." Ve sen O'nu büyükledikçe büyükle.

NAHL SURESİ ÇEVİRİSİ

 1- Allah'ın (elçilerini yalanlayanlar hakkındaki azap) buyruğu (önceki topluluklara) gelmiştir. O halde siz onu acilen sakın istemeyin. O, münezzehtir ve onların ortak koşmakta oldukları şeylerden yücedir.

2- O: "Gerçek şu ki, benden başka hiçbir tanrı yok, o halde siz benden korunun" (diyerek insanları) uyarın diye, kendi buyruğundan o esinti ile o melekleri kendi kullarından kimin üzerine dilerse indirir.

3- O, o gökleri ve o yeri o gerçekle yarattı. O, onların ortak koşmakta oldukları şeylerden yücedir.

4- O, o insanı bir döllenmiş hücreden yarattı. Birde bakarsın o, bir apaçık çekişmecidir.

5- Ve o gönenç sağlayan hayvanlar, onları da O yarattı. Onlarda bir ısınma ve faydalar sizin içindir ve siz onların bir kısmından da yiyorsunuz.

6- Ve (akşam) serinlemekte olduğunuz vakit (ağıla koyarken) ve (sabah ağıldan) salıvermekte olduğunuz vakit onlarda bir güzellik sizin içindir.

7- Ve onlar kendi ağırlıklarınızı bir yerleşim merkezine yüklenir ki siz ona o benliklerin çatlaması dışında ona ulaşıcı değilsiniz. Şüphesiz ki sizin Efendiniz kesinlikle çok acıyıcıdır, şefkati süreklidir.

8- Ve o atları ve o katırları ve o eşekleri, sizin onlara binmeniz için ve süs olarak (O yarattı). Ve O sizin bilemeyeceğiniz şeyleri de yaratmaktadır.

9- Ve o yolun ılımlı olanı Allah'a aittir ve ondan bazısı da eğridir. Ve eğer O dileseydi, sizi kesinlikle toplu olarak doğruya iletirdi.

10- O ki, sizin için o gökten bir su indirdi, onun bir kısmından içecek, sizin içindir ve onun bir kısmından da yeşillik, (sizin içindir) ki siz onda sürülerinizi otlatıyorsunuz.

11- O, onunla sizin için o ekini ve o zeytinleri ve o hurmalığı ve o üzümleri ve bütün o ürünlerden bitiriyor. Şüphesiz ki iyice düşünecek bir topluluğa (gözle görülen) bir delil kesinlikle bundadır.

12- Ve O, o geceyi ve o gündüzü ve o güneşi ve o ayı size boyun eğdirdi. Ve o yıldızlar O'nun buyruğuna boyun eğdirilmişlerdir. Şüphesiz ki bağlantı kuracak bir topluluğa (gözle görülen) deliller kesinlikle bundadır.

13- Ve o yerde renkleri değişik olarak yaydığı şeyleri de size (O boyun eğdirdi). Şüphesiz ki hatırlayacak bir topluluğa (gözle görülen) bir delil kesinlikle bundadır.

14- Ve O ki, o su kütlesini sizin ondan taze et yemeniz ve ondan bir süs eşyasını, ki siz onu takınıyorsunuz, çıkarmanız için (size) boyun eğdirdi. Ve sen, O'nun lütfundan bir kısmın peşine sizin düşmeniz ve şükretmeniz için o gemileri, onda (suyu) yarıcılar olarak (gittiklerini) görürsün.

15- Ve O, o yerde sizi sarsar diye sabitlikler ve nehirler ve yollar bıraktı ki siz (gideceğiniz yolda) doğruya iletilesiniz. 

16- Ve (daha nice) göstergeler. Ve o yıldızla onlar (gidecekleri yolda) doğruya iletilirler.

17- Öyleyse yaratmakta olan kimse, yaratamaz kimse gibi midir? Siz hiç hatırlamaz mısınız?

18- Ve eğer siz Allah'ın gönendirmesini adetlemeye kalksanız, onu sayılandıramazsınız. Şüphesiz ki Allah, kesinlikle çok bağışlayıcıdır, şefkati süreklidir.

19- Ve Allah, sizin gizlemekte olduğunuz şeyleri ve ilan etmekte olduğunuz şeyleri bilir.

20- Ve o kimselerin Allah'ın berisinden çağırmakta oldukları hiçbir şey yaratamazlar, oysa onların kendileri yaratılmaktadırlar.

21- (Onlar), ölülerdir, yaşayanlar değillerdir. Ve ne zaman (yeniden) harekete geçirileceklerini onlar farkına varamıyorlar.

22- Sizin tanrınız bir tek tanrıdır. O sonraki (yaşama) inanmaz kimselerin kalpleri ise bunu yadırgayıcıdır ve onlar büyüklük taslayanlardır.

23- Onların gizlemekte oldukları şeyleri ve ilan etmekte oldukları şeyleri Allah'ın bilmekte olduğunda kuşku yoktur. Şüphesiz ki O, o büyüklük taslayanları sevmez.

24- Ve onlara ne zaman: "Sizin Efendiniz neyi indirdi?" denilse, onlar: "O ilklerin söylencelerini" diyorlar.

25- Bunun sonucunda onlar o kalkışın günü kendi günah yüklerini eksiksiz olarak ve bir bilgi olmaksızın saptırdıkları kimselerin günah yüklerinden bir kısmını taşıyacaklar.  Dikkat edin, onların yüklenecekleri şeyler ne kötüdür.

26- Onlardan önceki kimseler de kesinlikle tuzak kurmuştu da Allah onların yapılarına o temellerinden gelmiş, böylece o tavan onların üzerine tepelerinden çökmüş ve o azap onlara farkına varamayacakları yerden gelmişti.

27- Sonra O, o kalkışın günü onları rezil edecek ve şöyle diyecek: "Nerede benim ortaklarım ki siz onlar hakkında (inananlarla) bir ayrışma içinde idiniz?" O bilgi verilmiş olan kimseler: "Şüphesiz ki bugün o rezillik ve o kötülük, o gerçeği örtücülerin üzerinedir" demiştir.

28- Onlar öyle kimselerdir ki, o melekler onların ömürlerini kendi benliklerine haksızlık yapanlar oldukları halde tamamlayacaklardır, artık onlar da: "Biz hiçbir kötülük işleyen değildik" (diyerek onları) o teslimiyetle karşılamışlardır. Hayır şüphesiz ki Allah, sizin işlemekte olduğunuz şeyleri en iyi bilicidir.

29- Artık siz cehennemin kapılarına onun içinde sürekli kalıcılar olarak girin. Kesinlikle ne kötüdür artık o büyüklenenlerin barınağı.

30- Ve o korunmuş olan kimselere:"Sizin Efendiniz neyi indirdi?" denildi. Onlar da: "Bir hayır" dediler. O yakın (yaşam) da bir güzellik, iyilik etmiş kimseler içindir. Ve o sonrakinin yurdu ise kesinlikle daha hayırlıdır. Ve kesinlikle ne iyidir o korunanların yurdu.

31- (O yurt) Adn bahçeleridir ki, onlara gireceklerdir. Onların altından o nehirler akar. Onlarda dileyecekleri şeyler, kendileri içindir. Allah, o korunanlara işte böyle karşılık verecektir.

32- Onlar öyle kimselerdir ki, o melekler onların ömürlerini temizler oldukları halde tamamlayacaklardır, onlara: "Selam sizin üzerinize olsun, siz işlemekte olduklarınız nedeniyle o bahçeye girin" diyeceklerdir.

33- Onlar (inanmak için), kendilerine o meleklerin gelmesinden veya senin Efendinin buyruğunun gelmesinden başkasına mı bakıyorlar? Onlardan önceki kimseler de işte böyle yapmıştı. Ve Allah onlara haksızlık yapmadı, fakat onlar kendi benliklerine haksızlık yapar oldular.

34- Böylece işledikleri şeylerin kötülüğü, onlara değdirildi ve o şey onları sarıverdi ki onlar onunla alay etmekte idiler.

35- Ve ortak koşmuş olan kimseler: "Eğer Allah dileseydi, biz ve bizim atalarımız, O'nun berisinden hiçbir şeye kulluk etmez ve O'nun berisinden (birinin buyruğu ile) hiçbir şeyi  yasaklamazdık" dedi. Onlardan önceki kimseler de işte böyle yapmıştı. Artık o apaçık ulaştırma o elçilerin üzerindekinden başkası mıdır?

36- Ve ant olsun biz her bir toplumun içinde: "Siz Allah'a kulluk edin ve o taşkınlık yapandan uzak durun" (desin) diye bir elçi harekete geçirdik. Böylece Allah onlardan kimini doğruya iletti ve içlerinden kiminin de o sapkınlık kendisinin üzerine gerçek oldu. O halde siz o yerde yürüyün de, artık o yalanlayıcıların sonu nasıl olmuş bir bakın.

37- Eğer ki sen onların doğruya iletimine ne kadar düşkün olsan da, yine de şüphesiz ki Allah, saptırdığı kimseyi doğruya iletmez ve yardımcılardan hiçbiri de onlar için olmayacaktır.

38- Ve onlar Allah'a: "Allah ölecek bir kimseyi (yeniden) harekete geçirmez" (diye) güçlü yeminleriyle kasem ettiler. Hayır, kendisinin üzerine gerçek bir söz olarak (bunu yapacaktır), fakat hakikat şu ki o insanların tamamı bilmezler.

39- Onların, hakkında aykırılığa düşmekte oldukları şeyi kendilerine açıklaması için ve gerçeği örtmüş olan kimselerin kendilerinin kesinlikle yalancılar olduklarını bilmesi için (bunu yapacak).

40- Bir şey için bizim onu(n olmasını) istediğimiz zaman, ona bizim sözümüz ancak ve ancak "Ol" dememizdir, o da hemen oluverir.

41- Ve o kimseler ki, haksızlığa uğratıldıkları şeyin ardından Allah'ın uğrunda göçmüşlerdir, biz onları o yakın (yaşam) da kesinlikle ve kesinlikle iyi bir şekilde yerleştireceğiz. Ve o sonraki (yaşamın) ödülü ise daha büyüktür. Eğer onlar biliyor olsalardı (inançları uğrunda daha çok mücadele ederlerdi).

42- Onlar öyle kimselerdir ki, direnç göstermişlerdir ve kendilerinin Efendisine güvenip dayanmaktadırlar.

43- Ve biz senden önce de bir takım adamlardan başkasını göndermedik ki kendilerine vahyediyor olmayalım. Eğer siz bilmezler iseniz, haydi o Hatırlatma'nın (Tevrat'ın) mensuplarına (bilgi) talep edin.

44- (Onları) o apaçık belgeler ve o yazılı metinlerle (gönderdik). Ve biz sana da bu hatırlatmayı indirdik ki sen o insanlara kendilerine indirilmiş olan şeyi açıklayasın ve onlar da iyice düşüneler.

45- Şimdi, o kötülüklerin tuzaklarını kurmuş olan kimseler, Allah'ın kendilerini o yerin dibine geçirmesinden veya o azabın kendilerine farkına varamayacakları yerden gelmesinden güvende mi?

46- Ya da (normal yaşamları) içinde çevrilip dururlarken kendilerini tutuvermesinden (güvende mi?) Bu durumda onlar (Allah'ı) yetersiz bırakıcılar olamazlar.

47- Ya da bir kaygılandırma üzerine kendilerini tutuvermesinden (güvende mi?) Oysa şüphesiz ki sizin Efendiniz, kesinlikle çok acıyıcıdır, şefkati süreklidir.

48- Ve onlar Allah'ın herhangi bir şeyden yarattığı şeyi görmediler mi? Onun gölgeleri Allah'a secde ederek o sağdan ve o sollardan dönmektedir.

49- Ve canlıdan o göklerde ne varsa ve o yerde ne varsa ve o melekler, Allah'a boyun eğer ve onlar büyüklük taslamazlar. 

50- Onlar, kendilerinin üstündeki Efendilerinden kaygılanırlar ve buyuruldukları şeyi yaparlar.

51- Ve Allah: "Siz, iki tanrı sakın edinmeyin. O, ancak ve ancak bir tek tanrıdır. O halde siz yalnızca benden sakının" demiştir.

52- Ve o göklerde ve o yerde ne varsa O'nundur. Ve (insanlara yüklenen) o yükümlülük de sürekli olarak O'nundur. O halde siz Allah'tan başkasına karşı mı korunuyorsunuz?

53- Ve gönençten sizde olan şeyler, Allah'tandır. Sonra size o zarar dokunduğu zaman, hemen siz yalnızca O'na feryat ederek yalvarırsınız.

54- Sonra O, sizden o zararı kaldırdığı zaman, içinizden bir bölük birden kendilerinin Efendisine ortak koşarlar.

55- Böylece onlar, bizim kendilerine verdiğimiz şeyler nedeniyle (biraz daha) nankörlük ederler. Şimdilik siz yararlanın, ama ileride bileceksiniz.

56- Ve onlar, bizim kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden, bilmez (görmez, işitmez) şeylere hisse ayırıyorlar. Allah'a yemin olsun ki siz yakıştırmakta olduğunuz şeylerden kesinlikle ve kesinlikle (bilgi) talep edileceksiniz.

57- Ve onlar, Allah'a o kızları yakıştırıyorlar O münezzehtir. Ve şiddetle arzu duymakta oldukları şeyleri de kendilerine (yakıştırıyorlar).

58- Ve onlardan biri o dişi ile müjdelendiği zaman, öfkesini bastırarak kendisinin yüzü simsiyah hale gelir.

59- Onunla müjdelendiği şeyin kötülüğünden dolayı o topluluktan (gizlenmek için) üzerini örter. O, onu bir alçaltıcılık üzere elde mi tutacak yoksa o onu o toprağa mı  gömecek? Dikkat edin, onlar ne kötü karar veriyorlar. 

60- O kötünün örneği, o sonraki (yaşama) inanmaz kimseler içindir. Ve o en yüceliğin örneği ise Allah içindir. Ve O, mutlak üstündür, mutlak bilgedir.

61- Ve eğer Allah o insanları haksızlıkları nedeniyle (hemen) tutsaydı O, onun (yerin) üzerinde (o insanlardan) hiçbir canlı bırakmazdı, fakat O, onları bir isimlenmiş süreye kadar sonralamaktadır. Artık onların süresi geldiği zaman, onlar bir an sonralayamazlar ve öne çekemezler.

62- Ve onlar, çirkin görmekte oldukları şeyleri Allah'a yakıştırıyorlar ve üstelik kendi dilleri de o en iyinin kendilerinin olacağına dair o yalan nitelemeyi yapıyor. O ateşin, onlar için olduğunda ve onların ölçüyü kaçırmışlar olduğunda kuşku yoktur.

63- Allah'a yemin olsun ki biz senden önceki toplumlara da muhakkak (elçiler) gönderdik de o şeytan onlara kendi işlerini süsledi. (O, önceki ortak koşanların yakını olduğu gibi) artık o, bugün onların da (Mekke'li ortak koşanların) yakınıdır. Ve çok acı verici azap onlar içindir. 

64- Ve biz o kitabı senin üzerine, hakkında aykırılığa düştükleri şeyi onlara açıklaman ve inanacak bir topluluğa bir doğruya ileten ve bir şefkat olmaktan başka (bir amaçla) indirmedik.

65- Ve Allah o gökten bir su indirdi de o yeri onun ölümünden sonra onunla yaşattı. Şüphesiz ki işitecek bir topluluğa kesinlikle (gözle görülen) bir delil işte kesinlikle bundadır.

66- Ve şüphesiz ki sizin için kesinlikle bir ders de, o gönenç sağlayan hayvanlardadır. Biz, onun bir kısmının karınlarındaki şeyden atık ile kan arasından o içenler için kolay yutulabilir olan bir katışıksız süt ile sizi suvarıyoruz.

67- Ve o hurmalıkların ve üzümlerin meyvelerinden de (sizi suvarıyoruz), siz onun bir kısmından sarhoş eden ve bir iyi rızk ediniyorsunuz. Şüphesiz ki bağlantı kuracak bir topluluğa (gözle görülen) bir delil kesinlikle bundadır.

68- 69- Ve senin Efendin o bal arısına: "Sen,  o dağlardan ve o ağaçlardan ve (insanların yaptığı) çardaklardan evler edin. Sonra o bütün ürünlerden ye, böylece senin Efendinin yollarına alçalmış olarak (vahyine boyun eğerek) sokul" diye vahyetti. Onların karınlarından renkleri değişik bir içecek çıkar, o insanlar için bir iyileştirme ondadır. Şüphesiz ki iyice düşünecek bir topluluğa (gözle görülen) bir delil kesinlikle bundadır.

70- Ve Allah sizi yaratmıştır, sonra sizin ömrünüzü O tamamlıyor ve içinizden kimi bilgiden sonra hiçbir şey bilmez olması için o ömrün en aşalığına geri döndürülüyor. Şüphesiz ki Allah, her şeyi bilicidir, her şeye güç yetiricidir.

71- Ve Allah o rızıkta sizin bir kısmınızı bir kısım üzerine lütuflandırmıştır. Oysa lütuflandırılmış olan kimseler rızıklarını, sağ elleriyle sahip oldukları şeylerin üzerine geri döndürücü değillerdir ki, böylece onlar onda denk olsunlar. Şimdi onlar Allah'ın gönendirmesini mi ısrarla reddediyorlar?

72- Ve Allah size kendi benliklerinizden eşler oluşturdu ve eşlerinizden de sizin için oğullar ve torunlar oluşturdu ve sizi o temizlerden rızık verdi. Şimdi onlar hala geçersize inanıyor ve Allah'ın gönendirmesini mi örtüyorlar?

73- Ve onlar Allah'ın berisinden kendileri için o göklerden ve o yerden hiçbir şeyle bir rızka hükümran olamayacak ve güç yetiremeyecek şeye kulluk ediyorlar.

74- Artık siz Allah'a o örnekleri sakın ortaya koymayın. Şüphesiz ki Allah bilir oysa ki siz bilmezsiniz.

75- Allah, hiçbir şeyin üzerine güç yetiremez mülk edinilmiş bir kulu ve biz ona kendimizden bir iyi rızkı rızık olarak vermişiz de, böylece o da ondan gizli olarak ve açık olarak harcamakta olan kimseyi bir örnek olarak ortaya koydu. Onlar denk midirler? O övgü Allah'adır. Hayır, onların tamamı bilmezler.

76- Ve Allah iki adamı daha bir örnek olarak ortaya koydu: O ikiden biri dilsizdir hiçbir şeyin üzerine güç yetiremez ve o, kendi sahibinin üzerine bir yüktür. O, onu nereye yöneltse hiçbir hayır getirmez. O ve o eşitliği buyurmakta olan ve kendisi de doğruluğunu koruyan yol üzerinde olan denk midir?

77- Ve o göklerin ve o yerin algılanamayananı Allah'ındır. Ve o anın buyruğu da ancak o gözün açıp kapaması gibi hatta o (ondan) daha yakın (bir zaman)dan başka değildir. Şüphesiz ki Allah, her bir şeyin üzerine güç yetiricidir.

78- Ve Allah sizi, annelerinizin karınlarından hiçbir şey bilmezler olarak çıkardı. Ve O sizin için o işitmeyi ve o görmeleri ve o gönülleri var etti ki siz şükredesiniz.

79- Onlar görmediler mi o kuşları o göğün boşluğunda boyun eğdirilmişlerdir? Onları Allah'tan başkası tutmuyor. Şüphesiz ki inanacak bir topluluğa (gözle görülen) deliller kesinlikle bundadır.

80- Ve Allah, sizin için evlerinizden bir dinginleşme yeri yaptı ve sizin için o gönenç sağlayan hayvanların derilerinden evler yaptı, ki siz göçerlik gününüzde ve yerleşiklik gününüzde onlarla hafiflersiniz ve onların yünlerinden ve yapağılarından ve kıllarından belirli bir vakte kadar kullanım eşyası ve bir yararlanma (yaptı).

81- Ve Allah, yarattığı şeylerden sizin için gölgelikler yaptı ve sizin için o dağlardan korumalıklar yaptı ve sizin için o sıcaktan sizi koruyacak giysiler ve savaşınızda sizi koruyacak giysiler (zırhlar) yaptı. O, kendisinin sizin üzerinize olan gönendirmesini işte böyle tamamlıyor ki siz teslim olasınız.

82- Yok eğer onlar (başka tarafa) yakınlaşırlarsa, artık ancak ve ancak o apaçık ulaştırma senin üzerinde olandır.

83- Onlar, Allah'ın gönendirmesini tanıyorlar (ve faydalanıyorlar) sonra onu yadırgıyorlar. Ve onların tamamı o gerçeği örtücülerdir.

84- Ve o gün biz her bir toplumdan bir tanık harekete geçireceğiz. Sonra gerçeği örtmüş olan kimselere (özür dilemeleri için) onay verilmeyecek ve onların hoşnutluk istekleri de kabul edilmeyecek.

85- Ve haksızlık yapmış olan kimseler o azabı gördüğü zaman, artık (o azap) onlardan hafifletilmeyecek ve onlar bakılmayacaklar.

86- Ve ortak koşmuş olanlar kendi ortaklarını gördüğü zaman: "Ey Efendimiz şunlar, bizim ortaklarımızdır ki biz onları senin berinden çağırıyor idik" demişlerdir. Buna karşılık onlar da kendilerine: "Şüphesiz ki sizler kesinlikle yalancılarsınız" (diyerek) o sözü atmışlardır.

87- Ve o gün onlar o teslimiyeti Allah'a atmışlar ve yakıştırmakta oldukları şeyler de kendilerinden sapmıştır.

88- Onlar öyle kimselerdi ki, gerçeği örtmüşler ve Allah'ın yolundan uzaklaştırmışlardı, biz de onlara bozuculuk yapmakta oldukları nedeniyle o azabın üstüne bir azap daha artırmışızdır.

89- Ve o gün biz her bir toplumun içinde onların üzerine kendi benliklerinden bir tanık harekete geçireceğiz ve seni de şunların (topluluğunun) üzerine tanık olarak getirmişizdir. Ve biz o kitabı senin üzerine, her bir şey için bir açıklama, o teslim olanlar için bir doğruya ileten ve bir şefkat ve bir müjde olarak indirdik.

90- Şüphesiz ki Allah, o eşitliği sağlamayı ve o iyiliği ve o en yakınlığın sahiplerine vermeyi ve o hayasızlıktan ve o yadırganmıştan ve o haddi aşmaktan vazgeçirmeyi buyuruyor. O, size öğüt veriyor ki siz hatırlayasanız.

91- Ve siz bağlılık söz verdiğiniz zaman Allah'a olan bağlayıcı sözü tastamam yerine getirin ve o yeminleri onların pekiştirilmesinden sonra bozmayın, oysa ki siz Allah'ı kendi üzerinize bir güvence göstermiştiniz. Şüphesiz ki Allah, sizin yapmakta olduğunuz şeyleri bilir.

92- Ve siz, şu kadın gibi olmayın ki o, kendi ipliğini kuvvetlice eğirmesinin ardından söküp bozmuştur. Siz yeminlerinizi bir toplumun, onun (diğer) toplumdan daha kabarık olmasından dolayı kendi aranızda ara bozma sebebi ediniyorsunuz. Allah sizi ancak ve ancak onunla yoklamaktadır. Ve O, o kalkışın günü hakkında aykırılığa düşmekte olduğunuz şeyleri size kesinlikle ve kesinlikle açıklayacaktır.

93- Ve eğer Allah dileseydi, sizi kesinlikle bir tek toplum yapardı, fakat O kimi dilerse saptırır ve kimi dilerse doğruya iletir. Ve siz, işlemekte olduğunuz şeylerden kesinlikle ve kesinlikle (bilgi) talep edileceksiniz.

94- Ve siz, yeminlerinizi kendi aranızda sakın ara bozma sebebi edinmeyin, yoksa ayak onun sabitleşmesinden sonra kayar ve Allah'ın yolundan uzaklaştırmanız nedeniyle o kötülüğü tadarsınız. Ve çok büyük azap sizin içindir.

95- Ve siz, Allah'a olan bağlılık sözünü pek az bedele sakın değişmeyin. Eğer siz bilirseniz, sizin için ancak ve ancak Allah'ın yanında olan o şey daha hayırlıdır. 

96- Sizin yanınızda olan şey tükenir ve Allah'ın yanında olan şey ise kalıcıdır. Ve biz direnç göstermiş olan kimselerin ödülünü, işlemekte oldukları şeylerin daha iyisi ile kesinlikle ve kesinlikle vereceğiz

97- Bir erkekten veya bir dişiden kim, kendisi bir inanan olarak düzgün olan iş işlerse, artık biz onu bir güzel yaşamla kesinlikle ve kesinlikle yaşatacağız ve biz onların ödülünü işlemekte oldukları şeylerin daha iyisi ile kesinlikle ve kesinlikle karşılıklandıracağız.

98- 99- 100- Öyleyse sen o okunan (Kur'an)ı okuyacağın zaman, artık o taşlanan şeytandan Allah'a sığın. Gerçek şu ki, onun inanmış olan ve kendilerinin Efendisine güvenip dayanmakta olan kimselerin üzerinde bir etkisi yoktur. Onun etkisi ancak ve ancak ona yakınlaşmakta olan kimselerin ve o kimselerin ki kendileri onu (Efendilerine) ortak koşanların üzerindedir.

101- Ve biz bir delilin yerini (başka) bir delille değiştirdiğimiz zaman, ki Allah neyi indireceğini daha iyi bilendir, onlar: "Sen ancak ve ancak bir yakıştırıcısın" diyorlar. Hayır, onların tamamı bilmezler.

102- Sen de ki: "Onu Kutsal'ın Esintisi (Ruhü'l Kudüs), inanmış olan kimseleri sabitleştirmek için ve o teslim olanlar için bir doğruya ileten ve bir müjde olarak senin Efendinden o gerçekle indirdi."

103- Ve ant olsun ki biz onların: "Ona ancak ve ancak bir beşer öğretiyor" demekte olduklarını da biliyoruz. Onların, kendisine eğrilmekte oldukları kişinin dili bir yabancıdır ve bu (Kur'an) ise bir apaçık Arabi dildir.

104- Şüphesiz ki o kimseler Allah'ın delillerine inanmazlar, Allah onları doğruya iletmeyecektir. Ve çok acı verici azap onlar içindir.

105- O yalanı ancak ve ancak Allah'ın delillerine inanmaz kimseler yakıştırır. Ve işte onlar, o yalancıların ta kendileridir.

106- Kim, kendisinin inanması ardından Allah'ı(n gerçeğini) örterse- zorlanmış ve kalbi o inançla yatışmış halde olması başka- fakat kim (zorlama olmaksızın) o gerçeği örtmeye göğüs genişletirse, artık Allah'tan bir hiddet onların üzerinedir. Ve çok büyük azap onlar içindir.

107- Bu onların, o yakın yaşamı o sonraki (yaşam) üzerine tercih etmiş olmalarından ve Allah'ın, o gerçeği örtenler topluluğunu doğruya iletmeyecek olmasındandır.

108- İşte onlar öyle kimselerdir ki, Allah onların kalplerinin ve işitmelerinin ve görmelerinin üzerine damga vurmuştur. Ve işte onlar, o duyarsızların ta kendileridir.

109- Onların sonraki (yaşamda) o en ziyan edenlerin ta kendileri olduklarında kuşku yoktur.

110- Sonra şüphesiz ki senin Efendin ayartmaya uğradıkları şeyin ardından göçmüş olan, sonra güçlerini kullanmış ve direnç göstermiş olan kimselerin (yardımcısıdır). Şüphesiz ki senin Efendin bunun ardından da kesinlikle çok bağışlayıcıdır, şefkati süreklidir.

111- O gün gelecek, her bir benlik benliğinden yana söz dalaşı yapacak ve her bir benliğe işlediği şey tastamam ödenecek ve onlar haksızlığa uğratılmayacaklar.

112- Ve Allah bir kasabayı bir örnek olarak ortaya koydu. O, güvenli huzurlu idi, ona kendisinin rızkı da her taraftan bol bol olarak geliyordu. Durum böyleyken o (kasaba) Allah'ın gönendirmelerine nankörlük etti, bunun üzerine Allah da ona, kendilerinin (halkının) emek vermekte oldukları (nankörlük) nedeniyle o açlığın ve o kaygının elbisesini tattırdı.

113- Ve ant olsun ki onlara içlerinden bir elçi gelmişti de, onlar onu yalanlamışlardı, sonunda o azap onlar haksızlık yaparlarken kendilerini tutuverdi.

114- O halde siz de, Allah'ın size rızık olarak verdiği şeylerden serbest temiz olmak kaydıyla yiyin ve Allah'ın gönendirmesine şükredin, eğer yalnızca O'na kulluk etmekte olanlar iseniz.

115- O, sizin üzerinize ancak ve ancak o ölü hayvanı ve o kanı ve o domuzun etini ve o şeyi ki (kesilirken) kendisine Allah'tan başkasına ses yükseltilmişi (Allah'tan başkasının adı anılmışı), yasaklamıştır. O halde kim (açlık sebebi ile) zarar görürse, haddi aşmaksızın ve aşırı gitmeksizin (yerse), artık şüphesiz ki Allah, çok bağışlayıcıdır, şefkati süreklidir.

116- Ve siz, kendi dillerinizin o yalan nitelendirmesi nedeniyle, o yalanı Allah'a karşı yakıştırmanız için: "Bu serbesttir ve bu yasaktır" sakın demeyin. Şüphesiz ki o yalanı Allah'a karşı yakıştırmakta olan kimseler, başarıya erişemezler.

117- (Bu yalanınız), az bir yararlanmadır ve çok acı verici azap, onlar içindir.

118- Ve biz, dönen kimselerin* (Yahudilerin) üzerine de önceden sana anlattığımız şeyleri yasaklaştırmıştık. Ve biz onlara haksızlık yapmadık, fakat onlar kendi benliklerine haksızlık yapar oldular.

*Hadu kelimesine "Dönenler" anlamı verme gerekçemiz, Araf s. 156. ayetindeki bağlamına binaendir.

119- Sonra şüphesiz ki senin Efendin bir düşüncesizlikle o kötülüğü işlemiş, sonra bunun ardından itaate dönmüş ve (durumlarını) düzeltmiş olan kimseler için, şüphesiz ki senin Efendin bunun ardından da kesinlikle çok bağışlayıcıdır, şefkati süreklidir.

120- 121-122- Şüphesiz ki İbrahim Allah'a gönülden bağlı olan bir önder, (fıtrat yasalarına) meyleden idi. Ve o, o ortak koşanlardan değildi. O'nun gönendirmelerine bir şükrediciydi. O, onu derleyip toplamış ve doğruluğunu koruyan yola iletmişti. Ve biz ona o yakın (yaşam) da bir iyilik vermiştik. Ve şüphesiz ki o sonraki (yaşamda) da kesinlikle o düzgünlerdendir.

123- Sonra biz sana: "(Fıtrat yasalarına) meyleden İbrahim'in inanç çizgisini izle. Ve o, o ortak koşanlardan değildi" diye vahyettik.

124- O dinlenme (günü) ancak ve ancak onun (inanç çizgisi) hakkında aykırılığa düşmüş olan kimselerin üzerine konulmuştur. Ve şüphesiz ki senin Efendin kendisi hakkında aykırılığa düşmekte oldukları şeyde o kalkışın günü onların arasında kesinlikle karar verecektir.

125- Sen, Efendinin yoluna o bilgelikle ve o iyi öğütle çağır ve onlarla o şeyin o en iyisiyle söz dalaşı yap. Şüphesiz ki senin Efendin, kendisinin yolundan sapanı daha iyi bilenin ta kendisidir ve O, o doğruya iletilenleri de daha iyi bilenin de ta kendisidir.

126- Ve eğer siz karşılık vereceksiniz, bu durumda size kendisiyle karşılık verilen şeyin örneği gibi karşılık verin. Ve ant olsun ki eğer siz direnç gösterirseniz, kesinlikle bu o direnç gösterenler için daha hayırlıdır.

127- Ve sen, direnç göster ve senin direncin Allah'tan başkasının (sayesinde) değildir. Ve sen, onlara karşı da sakın üzülme. Ve sen, onların kurmakta oldukları tuzaklardan dolayı da sakın bir darlık içinde olma.

128- Şüphesiz ki Allah, korunmuş olan kimselerin ve iyilik eden kimselerin beraberindedir.