MÜ'MİNUN SURESİ ÇEVİRİSİ

1- O inananlar kesinlikle başarıya erişmiştir.

2- Onlar öyle kimselerdir ki, kendi kulluk görevlerinde boyun bükenlerdir.

3- Ve onlar öyle kimselerdir ki, kendileri o amaçsız sözden ilgisiz kalanlardır.

4- Ve onlar öyle kimselerdir ki, kendileri o arınmayı yapanlardır.

5- Ve onlar öyle kimselerdir ki, kendilerinin ırzlarını koruyanlardır.

6- Kendi eşleri veya sağ ellerinin sahip olduğu şeyler hariç. Onlar bundan dolayı şüphesiz ki kınanmış değillerdir.

7- Bundan böyle kim bunun ötesinin peşine düşerse, artık onlar o aşırı gidenlerin ta kendileridir.

8- Ve onlar öyle kimselerdir ki, kendi emanetlerini ve bağlılık sözlerini güdenlerdir.

9- Ve onlar öyle kimselerdir ki, kendi kulluk görevlerinin üzerini korumaktadırlar.

10- İşte onlar, o mirasçıların ta kendileridir.

11- Onlar öyle kimselerdir ki, o Firdevs cennetlerine mirasçı olacaklardır, kendileri onların içinde sürekli kalıcılardır.

12- Ve ant olsun ki biz o insanı bir çamurdan bir süzmeden yarattık.

13- Sonra biz onu bir sabit yerde bir döllenmiş hücre olarak oluşturduk.

14- Sonra biz o döllenmiş hücreyi bir (rahme) asılı embriyo olarak yarattık, ardından  o (rahme) asılan embriyoyu bir parça et olarak yarattık, ardından o parça eti kemikler olarak yarattık, ardından o kemiklere bir et giydirdik. Sonra biz onu sonraki bir yaratışla geliştirdik. Demek ki o yaratıcıların en iyisi Allah, bereketi sonsuzdur.

15- Sonra, şüphesiz ki siz bunun ardından kesinlikle ölülersiniz.

16- Sonra, şüphesiz ki siz o kalkışın günü (yeniden) harekete geçirileceklersiniz.

17- Ve ant olsun ki biz, sizin üstünüzde yedi katmanlı yol yarattık. Ve biz o yaratmadan duyarsız kalanlar da değildik.

18- Ve biz, o gökten bir ölçüyle bir su indirdik de onu o yerde dinginleştirdik. Ve şüphesiz ki biz onu gidermenin üzerine de kesinlikle güç yetiricileriz.

19- Böylece biz onunla hurmalıklardan ve üzümlüklerden bahçeleri sizin için geliştirdik. Onların içindeki birçok (değişik) meyveler de sizin içindir ve siz onlardan da yiyorsunuz.

20- Ve (yine onunla) Tur-i Sina dan bir ağaç çıkıyor ki o, yiyenler için o yağı ve bir katığı bitirmektedir.

21- 22- Ve şüphesiz ki o gönenç sağlayan hayvanlarda kesinlikle bir ders, sizin içindir. Biz sizi onların karınlarındaki şeyden suvarıyoruz. Ve onlarda (daha başka) bir çok faydalar, sizin içindir. Ve siz onlardan bir kısmını da yiyorsunuz. Ve siz onların üzerinde ve o gemilerin üzerinde taşınıyorsunuz.

23- Ve ant olsun ki biz Nuh'u kendi topluluğuna gönderdik de o: "Ey topluluğum, siz Allah'a kulluk edin, O'ndan başka hiçbir tanrı sizin için değildir. Siz hiç korunmaz mısınız?" dedi.

24- 25- Bunun üzerine kendi topluluğundan gerçeği örtmüş olan o ileri gelen kimseler: "Bu, sizin örneğiniz bir beşerden başkası değildir, sizin üzerinize üstünlük kurmak istiyor. Ve eğer Allah dileseydi, kesinlikle melekler indirirdi. Biz bunu o ilk atalarımızda hiç işitmedik. O, cinnet hali kendisinde olan bir adamdan başkası değildir, öyleyse siz bir süreye kadar onun için bekleyin" dedi.

26- O: "Ey Efendim, beni yalanladıkları şey nedeniyle sen bana yardım et" dedi.

27- 28- 29- Bunun üzerine biz de ona: "Sen, bizim gözlerimiz(in önün)de ve vahyimizle gemiyi emek vererek yap. Artık bizim buyruğumuz geldiği ve o tandır kaynadığı (yerden sular fışkırmaya başladığı) zaman sen onun içine, her bir çiftten ikişer ve o kimse dışındaki -onun üzerine o söylenen geçmiştir- kendi mensuplarını hemen sok. Ve sen haksızlık yapmış olan kimseler hakkında sakın bana söz söyleme. Şüphesiz ki onlar batırılmış (olacak)lardır. Artık sen ve senin beraberindeki kimseler geminin üzerine denkleştiğin zaman: 'O övgü Allah'adır, O ki bizi haksızlık yapanlar topluluğundan kurtarmıştır' de. Ve yine sen: 'Ey Efendim, sen beni bir bereket bolluk verilmiş inilecek yere indir, ve sen o indirenlerin en hayırlısısın' de"  diye vahyettik.

30- Şüphesiz ki deliller kesinlikle bundadır. Ve şüphesiz ki biz yoklayanlar idik.

31- Sonra biz onların ardından diğerlerini bir kuşak olarak geliştirdik.

32- Akabinde biz onlara da: "Siz Allah'a kulluk edin, O'ndan başka hiçbir tanrı sizin için değildir. Siz hiç korunmaz mısınız?" (desin) diye içlerinden bir elçi gönderdik.

33- 34- 35- 36- 37- 38- Ve kendi topluluğundan gerçeği örtmüş ve o sonraki (yaşamın) karşılamasını yalanlamış olan ve bizim o yakın yaşamda kendilerini refahla şımarttığımız o ileri gelen kimseler: "Bu, sizin örneğiniz bir beşerden başkası değildir. O, da sizin ondan yemekte olduğunuz şeylerden yiyor ve içmekte olduğunuz şeylerden de içiyor. Ve ant olsun ki eğer siz, kendi örneğiniz bir beşere itaat edecek olursanız, o takdirde süphesiz ki siz kesinlikle ziyan edenlersiniz. O, size 'şüphesiz ki siz öldüğünüz ve bir toprak ve kemikler olduğunuz zaman, şüphesiz ki siz (topraktan) çıkarılmışlar (olacak)sınız' diye söz mü veriyor? Sizin söz verilmekte olduğunuz şey uzak çok uzak. O (yaşam), bizim bu yakın yaşamımızdan başkası değildir, biz (kimimiz) ölürüz ve (kimimiz) yaşarız ve biz (yeniden) harekete geçirilmişler de olmayacağız. O, Allah'a karşı bir yalan yakıştıran bir adamdan başkası değildir ve biz kendisine inananlar da hiç olmayacağız" dedi. 

39- (Elçi):"Ey Efendim, beni yalanladıkları şey nedeniyle sen bana yardım et" dedi.

40- O: "Biraz (daha yalanlama)dan (sonra) onlar kesinlikle ve kesinlikle pişmanlık duyanlardan olacaklar" dedi.

41- Derken o çığlık o gerçekle onları tutuverdi de biz onları bir süprüntü haline getirdik. Artık uzaklık, o haksızlık yapanlar topluluğu içindir.

42-  Sonra biz onların ardından diğerlerini kuşaklar olarak geliştirdik.

43- (Yok edilen) hiçbir toplum kendi süresini öne geçiremiyordu ve onlar (sürelerini) sonralayamıyordu.

44- Sonra biz elçilerimizi teker teker gönderdik. Her ne zaman bir topluma kendi elçileri gelse, onlar onu yalanladılar. Bunun üzerine biz de (süreç içinde) onların bazısını bazısına izlettirdik (yok ettik) ve biz onları (dillerde dolaşan) sözler haline getirdik. Artık uzaklık, inanmazlar topluluğu içindir.

45- 46- Sonra biz Musa'yı ve kardeşi Harun'u, Firavun'a ve onun ileri gelenlerine bizim (gözle görülen) delillerimizle ve bir apaçık yetkiyle gönderdik de onlar büyüklük tasladılar ve yücelenen bir topluluk oldular.

47- Onlar:"O ikisinin topluluğu bize kulluk ediciler iken biz kendi örneğimiz iki beşere inanır mıyız?" dediler.

48- Böylece onlar ikisini yalanladılar, bu yüzden o yok edilmişlerden oldular.

49- Ve ant olsun ki biz Musa'ya o kitabı verdik ki onlar doğruya iletilsinler.

50- Ve biz Meryem'in oğlunu ve onun annesini (gözle görülen) bir delil yaptık ve ikisini sabitlik (oturmaya elverişli) ve su gözesi sahibi bir tepeye sığındırdık.

51- 52- (Gönderdiğimiz bütün elçilere): "Ey o elçiler, siz o temizlerden yiyin ve düzgün iş işleyin. Şüphesiz ki ben, sizin işlemekte olduğunuz şeyleri en iyi biliciyim. Ve şüphesiz ki sizin bu toplumunuz bir tek toplumdur ve ben de sizin Efendinizim, o halde siz bana karşı korunun" (diye vahyettik).

53- Buna rağmen onlar(a inananlar zamanla) işlerini kendilerinin arasında yazılı metinler halinde paramparça ettiler. Her bir grup kendilerinin yanında olan şey nedeniyle sevinenlerdir.

54- Şimdi sen onları bir süreye kadar kendi dalgınlıkları içinde bırak.

55- 56- Onlar, bizim onunla ancak ve ancak kendilerini uzatmakta olduğumuz maldan ve oğullardan dolayı, kendileri için o hayırlara koştuğumuzu mu hesap ediyorlar? Hayır onlar farkına varamazlar.

57- Şüphesiz o kimseler onlardır ki, kendilerinin Efendisinin çekincesinden titreyicilerdir. 

58- Ve o kimseler onlardır ki, kendilerinin Efendisinin delillerine inanırlar. 

59- Ve o kimseler onlardır ki, kendilerinin Efendisine ortak koşmazlar. 

60- Ve o kimseler, kendilerinin Efendisine dönücüler oldukları(na inandıkları) için verdikleri şeyi kalpleri korkuyla titreyen olarak verirler. 

61- İşte onlar, o hayırlarda koşuşmaktadırlar. Ve onlar, bunlar için öne geçenlerdir.

62- Ve biz bir benliği kendi (maddi ve bedeni) kapasitesinin dışında sorumlu tutmayız. Ve o gerçeği konuşacak bir kitap bizim yanımızdadır ve onlar haksızlığa da uğratılmayacaklardır.

63- Hayır, onların kalpleri bundan bir dalgınlık içindedir. Ve bunun berisinden de işler onlar içindir ki, kendileri bunları işleyenlerdir.

64- Nihayet biz, onların refahla şımarmışlarını o azapla tuttuğumuz zaman, birden onlar feryat ederek yalvaracaklardır.

65- 66- 67- (Allah onlara): "Siz, bugün sakın feryat ederek yalvarmayın, şüphesiz ki siz, bizden yardım göremeyeceksiniz. Benim delillerim size peşi sıra okunuyordu da siz ona (delillerimin okunduğu kitaba) karşı gece konuşmalarında büyüklük taslayanlar olarak, ilişiği keserek ökçeleriniz üzerinde geri çekiliyor idiniz." (diyecektir).

68- Peki onlar, o söyleneni derinlemesine düşünmediler mi? Yoksa onlara o şey mi geldi ki o ilk atalarına gelmemiştir?

69- Yoksa onlar kendilerinin elçisini tanımadılar da, bu yüzden mi onlar onu yadırgayıcılardır?

70- Yoksa onlar: "Bir cinnet hali kendisindedir" mi diyorlar? Hayır onların tamamı gerçeği çirkin görenler oldukları halde o, onlara gerçeği getirmiştir.

71- Ve eğer o gerçek onların keyfi eğilimlerini izleseydi, o gökler ve o yer ve onların içinde olan kimseler kesinlikle bozulurdu. Hayır, biz onlara hatırlamaları gerekenleri getirdik, oysa onlar hatırlamaları gerekenlerden ilgisiz kalıcılardır.

72- Yoksa sen onlardan bir vergi mi talep ediyorsun? Oysa ki senin Efendinin vergisi daha hayırlıdır. Ve O, o rızık vericilerin en hayırlısıdır.

73- Ve şüphesiz ki sen onları kesinlikle doğruluğunu koruyan yola çağırıyorsun.

74- Ve şüphesiz ki o sonraki (yaşama) inanmaz kimseler ise, o yoldan kesinlikle savrulanlardır.

75- Ve eğer biz onlara sürekli şefkat etsek ve onlardaki zarardan olan şeyi kaldırsak, yine de kendi taşkınlıkları içinde bocalar halde inatla devam edeceklerdi.

76- Ve ant olsun ki biz onları o azapla tuttuk da kendilerinin Efendisine karşı yine de pes etmediler ve yalvarıp yakarmadılar.

77- Nihayet biz onların üzerine bir çetin azap sahibi bir kapı açtığımız zaman, birde bakmışsın onlar, onun içinde umut yitirenlerdir.

78- Ve O ki, sizin için o işitmeyi ve o görmeleri ve o gönülleri geliştirdi. Siz, pek az olsun şükretmiyorsunuz.

79- Ve O ki, sizi o yerde yaydı ve siz yalnızca O'na sürülüp toplanılacaksınız.

80- Ve O ki, yaşatır ve öldürür. Ve o gece ve o gündüzün birbiri ardında gelişi de O'na aittir. Siz hiç bağlantı kurmaz mısınız?

81- Hayır, onlar da o ilklerin dediği şeyin örneğini dediler.

82- 83- Onlar: "Biz öldüğümüz ve bir toprak ve kemikler olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi kesinlikle (yeniden) harekete geçirilmişler (olacağ)iz? Ant olsun ki biz ve önceden bizim atalarımız da bununla söz verildik. Bu, o ilklerin söylencelerinden başkası değil" dediler.

84- Sen de ki: "Eğer biliyorsanız (söyleyin), o yer ve ondaki kimseler kimindir?"

85- Onlar: "Allah'ındır" diyeceklerdir. Sen de ki: "Siz hiç hatırlamaz mısınız?"

86- Sen de ki: "O yedi göğün Efendisi ve o çok büyük tahtın Efendisi kimdir?"

87- Onlar: "Allah'tır" diyeceklerdir. Sen de ki: "Siz hiç korunmaz mısınız?"

88- Sen de ki: "Eğer siz biliyorsanız (söyleyin), her şeyin hükümranlığı kendisinin elinde olan ve O himaye eder ve kendisinin üzerine himaye gerekmez kimdir?"

89- Onlar: "Allah'tır" diyeceklerdir. Sen de ki: "Böyle iken siz nasıl sihirleniyorsunuz?"

90- Hayır, biz onlara o gerçeği getirdik. Ve şüphesiz ki onlar kesinlikle yalancılardır.

91- Allah, hiçbir çocuk edinmemiştir. Ve O'nun beraberinde hiçbir tanrı da yoktur. Öyle olsaydı, her bir tanrı yarattığı şeyi (güçlü olmak için) götürür ve onların bir kısmı bir kısmının üzerine kesinlikle yücelirdi. Allah, onların nitelemekte oldukları şeylerden münezzehtir.

92- (O), o algılanamayananın ve o tanık olunanın bilicisidir. O, onların ortak koşmakta oldukları şeylerden yücedir.

93- 94- Sen de ki: "Ey Efendim, eğer sen onların söz verilmekte oldukları şeyi mutlaka bana göstereceksen, ey Efendim bu durumda sen beni o haksızlık yapanlar topluluğunun içinde sakın bulundurma."

95- Ve şüphesiz ki biz, onlara söz vermekte olduğumuz şeyi sana göstermeye kesinlikle güç yetiricileriz.

96- Sen o kötülüğü o şeyle sav ki o en iyisidir. Biz onların nitelemekte oldukları şeyleri daha iyi bileniz.

97- 98- Ve sen de ki: "Ey Efendim, o şeytanların çekiştirmelerinden ben sana sığınırım. Ve onların bana hazır bulunmalarından da ben sana sığınırım ey Efendim."

99- 100- Nihayet onlardan birine o ölüm geldiği zaman: "Ey Efendim siz beni geri döndürün ki ben bıraktığım şey de bir düzgün iş işleyeyim" der. Hayır, şüphesiz ki o (söz) bir  kelimedir ki o, onu (boşuna) söylemiştir. Ve (yeniden) harekete geçirilecekleri güne kadar bir engel, onların ötesindendir.

101- Artık o boruya üflendiği zaman, artık o gün onların arasında hiçbir soy bağı olmayacaktır ve birbirleriyle de (bilgi) talep edemeyeceklerdir.

102- Artık kim ki kendisinin tartılanları ağır gelirse, artık onlar o başarıya erişenlerin ta kendileridir.

103- Ve kim ki kendisinin tartılanları hafif gelirse, artık onlar o kimselerdir ki kendi benliklerini cehennemde sürekli kalıcılar olarak ziyana sokmuşlardır.

104- O ateş onların yüzlerini yalayacaktır ve onlar onun içinde (pişmiş kelle gibi) sırıtanlardır.

105- (Allah): "Benim delillerim size peşi sıra okunuyordu da, siz onları yalanlamakta olanlar değil miydiniz?" (demiştir).

106- 107- Onlar: "Ey Efendimiz, bizim haydutluğumuz bizim üzerimize galip gelmişti ve biz sapkın bir topluluk olmuştuk. Ey Efendimiz, sen bizi bundan çıkar, yok eğer biz tekrar geri dönersek, artık şüphesiz ki biz haksızlık yapanlarız" demişlerdir.

108- 109- 110- 111- O: "Siz, sinin onun içinde ve sakın benimle iletişim kurmayın. Gerçek şu ki, benim kullarımdan bir bölük 'Ey Efendimiz biz inandık, artık sen bizi bağışla ve bize sürekli şefkat et ve sen şefkati süreklilerin en hayırlısısın' derlerdi de, siz onları bir küçümseme konusu edinmiştiniz. Nihayet onlar beni hatırlamayı size unutturdular. Siz de onlardan (bahsederken) gülenler idiniz. Şüphesiz ki ben onlara bugün direnç göstermeleri nedeniyle karşılık verdim. Şüphesiz ki onlar o başaranların ta kendileridir" demiştir.

112- O: "Siz o yerde (kabirlerde) seneler sayısınca nice kaldınız?" demiştir.

113- Onlar: "Biz, bir gün veya günün bir kısmı kaldık, artık sen o sayıcılara (bilgi) talep et" demişlerdir.

114- 115-O: "Eğer siz gerçekten bilenlerden olsaydınız, pek az süreden başka kalmadınız. Bizim sizi ancak ve ancak bir eğlencelik olarak yaratmış olduğumuzu ve sizin bize gerçekten döndürülmeyecek olduğunuzu hesap mı ettiniz?" demiştir.

116- Öyleyse gerçek hükümdar Allah, yücedir. O'ndan başka hiçbir tanrı yoktur. O, çok değerli tahtın da Efendisidir.

117- Ve kim Allah'ın beraberinde diğer bir tanrıyı da çağırırsa -ki kendisinin onun hakkında doğru sonuca götüren hiçbir delil yoktur- artık onun hesabı ancak ve ancak kendisinin Efendisinin yanındadır. Gerçek şu ki, o gerçeği örtenler başarıya eriştirilmez.

118- Ve sen de ki: "Ey Efendim, sen bağışla ve sürekli şefkat ve sen şefkati süreklilerin en hayırlısısın."

HAC SURESİ ÇEVİRİSİ

1- Ey o insanlar, siz Efendinize karşı korunun. Şüphesiz ki o anın sarsıntısı, çok büyük şeydir.

2- Siz, onu göreceğiniz gün her bir emziren dişi emzirdiği şeyden terk edip kaçacaktır ve her bir yük sahibi kadın da kendisinin taşıdığını düşürecektir. Ve sen o insanları da sarhoşlar olarak göreceksin, oysa onlar sarhoş değillerdir fakat hakikat şu ki, Allah'ın azabı çetindir.

3- Ve o insanlardan kimi, bir bilgi olmaksızın Allah hakkında söz dalaşı yapar ve her bir inatçı şeytanı izler.

4- Onun üzerine yazılmıştır ki: "Gerçek şu ki, kim ona yakınlaşırsa, şüphesiz ki artık o, onu saptıracaktır ve o çılgın ateşin azabına ilecektir." 

5- Ey o insanlar, eğer siz (yeniden) harekete geçirilmekten bir kuşku içinde iseniz bilin ki, şüphesiz biz sizi bir topraktan, sonra bir döllenmiş hücreden, sonra (rahme) asılan bir embriyodan, sonra yaratılışı belli belirsiz bir parça etten yarattık ki size (ölümden sonra dirilişi) açıklayalım. Ve biz dileyeceğimiz şeyi bir isimlenmiş süreye kadar o rahimlerde sabitliyor, sonra biz sizi bir bebek olarak çıkarıyoruz, sonra sizin en çetinliğinize ulaşmanız için (sizi yaşatıyoruz). Ve sizden kiminin ömürleri tamamlanıyor ve kimi de o ömrün en aşağılığına geri döndürülüyor ki bilginin ardından hiçbir şey bilmesin. Ve sen o yeri kurumuş olarak görürsün. Artık biz onun üzerine o suyu indirdiğimiz zaman, o birden silkelenir ve kabarır ve her bir göz alıcı çiftten bitirir.

6- 7- Bu böyledir, çünkü Allah o gerçeğin ta kendisidir ve çünkü O, o ölüleri (yeniden) yaşatacaktır ve çünkü O, her bir şeyin üzerine güç yetiricidir ve çünkü, o an kesinlikle gelicidir ki onda hiçbir kuşku yoktur ve çünkü, Allah o gömütlerin içindeki kimseleri (yeniden) harekete geçirecektir.

8- 9- 10- Ve o insanlardan kimi, bir bilgisi ve bir doğruya ileteni ve bir ışık verici kitabı olmaksızın Allah'ın yolundan saptırmak için yanını bükerek (kibirlenerek) Allah hakkında söz dalaşı yapar. O yakın (yaşam) da bir rezillik onun içindir ve biz o kalkışın ona günü o yakıp mahvedicinin azabını da tattıracağız: "Bu, senin iki elinin öncelediğidir ve şüphesiz ki Allah o kullara haksızlık edici değildir" (diyeceğiz).

11- Ve o insanlardan kimi Allah'a (olması gereken yerine) bir uç üzerinde kulluk eder. Eğer ki ona bir hayır değdirilirse o, onunla yatışır. Ve eğer ona bir ayartma değdirilirse o, kendi yüzü üzerine çevrilir. O, o yakın (yaşam) da ve o sonraki (yaşamda) ziyan etmiştir. Bu, o apaçık ziyanın ta kendisidir.

12- O, Allah'ın berisinden kendisine zarar veremeyecek ve fayda veremeyecek şeyi çağırır. Bu, o uzak sapkınlığın ta kendisidir.

13- O, o kimseyi çağırır ki onun zararı faydasından kesinlikle daha yakındır. O, (çağırdığı) kesinlikle ne kötü yakındır ve kesinlikle ne kötü oymaktır. 

14- Şüphesiz ki Allah, inanmış ve o düzgün işleri işlemiş olan kimseleri bahçelere girdirecektir ki onların altından o nehirler akar. Şüphesiz ki Allah, ne isterse yapar.

15- Kim, Allah'ın o yakın (yaşamda) ve o sonraki (yaşamda) ona asla yardım edemeyeceği kanısına varıyorsa, hemen o göğe bir araç (ip) uzatsın, sonra ( kendi nefesini) kessin de onun plânı öfkelenmekte olduğu şeyi giderecek mi artık baksın.

16- Ve biz onu apaçık belgeler olarak işte böyle indirdik. Ve şüphesiz ki Allah kimi isterse doğruya iletir.

17- Şüphesiz ki inanmış olan o kimseler ve dönmüş olan * (Yahudiler) ve o sabii ve o yardımcılar (Hristiyanlar) ve o mecusiler ve ortak koşmuş olan kimseler var ya. Şüphesiz ki Allah, o kalkışın günü onların arasını ayıracaktır. Şüphesiz ki Allah, her bir şeyin üzerine bir tanıktır.

*Hadu kelimesine "Dönmüş" anlamı verme gerekçemiz, Araf s. 156. ayetindeki bağlamına binaendir.

*Nasara kelimesine "Yardımcılar" anlamı verme gerekçemiz, Al-i İmran s. 52. ayetinde geçen bağlamına binaendir.

18- Sen görmedin mi şüphesiz ki Allah (öyle bir tanrıdır ki) o göklerde olan kimseler ve o yerde olan kimseler ve o güneş ve o ay ve o yıldızlar ve o dağlar ve o ağaçlar ve o canlılar ve o insanlardan bir çoğu, O'na boyun eğmektedir? Ve bir çoğunun üzerine de o azap gerçek olmuştur. Ve Allah kimi alçaltırsa, artık onun için hiçbir değer verici yoktur. Şüphesiz ki Allah, ne dilerse yapar.

19- 20- 21- 22- Bu ikisi, çekişen iki taraftır, kendilerinin Efendisi hakkında çekişmişlerdir. Şimdi o kimseler ki gerçeği örtmüşlerdir,  ateşten giysiler onlar için biçilmiştir. Başlarının üzerinden ise o kaynar su boşaltılacaktır. Onunla karınlarındaki şeyler ve o derileri eritilecektir. Ve demirden kamçılar onlar içindir. Kendileri, ondaki kederden her ne zaman çıkmak isteseler, onun içine tekrar geri döndürüleceklerdir ve: "Siz o yakıp mahvedicinin azabını tadın" (denilecektir).

23- Şüphesiz ki Allah inanmış ve o düzgün işleri işlemiş olan kimseleri bahçelere girdirecektir ki onların altından o nehirler akar, onlarda altından bileziklerden ve incilerden takınacaklardır. Ve onlardaki elbiseleri de bir ipektir.

24- Ve onlar, o sözden o temiz olana iletilmişlerdir. Ve onlar o övgüye lâyık olanın yoluna iletilmişlerdir.

25- Şüphesiz ki o kimseler gerçeği örtmüşler ve Allah'ın yolundan ve Mescidi Haram'dan uzaklaştırmaktadırlar ki biz onu onda (Mekke'de) o yerleşik olan ve o belirgin düz arazide olan o insanlar için denk yapmışızdır. Ve kim onda haksızlıkla eğriliğe sapmak isterse, biz ona çok acı verici azaptan tattıracağız.

26- 27- 28- 29- Ve bir zaman biz İbrahim'i o ev'in (Kabe'nin) yerine yerleştirmiş: "Sen, bana hiçbir şeyi sakın ortak koşma ve benim evimi, o etrafında dönerek yürüyenler ve o ayakta (kıyama) duranlar ve o saygıyla eğilip boyun eğenler için temizle. Ve sen o insanların içinde haccı duyur ki, onlar yaya olarak da ve her yorgun deve üzerinde de kendileri için faydalara tanık olmaları ve bilinmiş günlerde kendilerine rızık olarak verdiğimiz o gönenç sağlayan otçul hayvanlardan onların üzerine Allah'ın ismini hatırlamaları için her derin vadiden (aşarak) sana gelsinler. Artık siz de onlardan yiyin ve o sıkıntılı muhtaçlara da yedirin. Sonra onlar vucüt temizliklerini yerine getirsinler ve adaklarını tastamam yapsınlar ve o eski evin (Kabe'nin) etrafında dönerek yürüsünler" (demiştik).

 30- (Buyruğum) bu dur. Ve kim Allah'ın yasaklarına saygı gösterirse artık o, kendi Efendisinin yanında onun için daha hayırlıdır. Ve o gönenç sağlayan hayvanlar sizin için serbestleştirildi, size peşi sıra okunmakta olan şeyler başka, o halde siz o pislik olan putlardan uzak durun ve o sözün eğrisinden de uzak durun.

31- O'na ortak koşmaksızın, (fıtrat yasalarına göre) Allah'a meyledenler olarak. Ve kim Allah'a ortak koşarsa artık sanki o, o gökten yere düşmüş de o kuş onu kapıveriyordur veya o rüzgâr onu uzak bir yere kaydırıveriyordur.

32- (Buyruğum) bu dur. Ve kim Allah'ın farkındalıklarına saygı gösterirse, artık şüphesiz ki bu, o kalplerin korunma bilicindendir.

33- Onlarda bir isimlenmiş süreye kadar faydalar, sizin içindir. Sonra onların kesim yeri o eski ev (Kabe) dir.

34- Ve biz her bir toplum için, kendilerine rızık olarak verdiğimiz o gönenç sağlayan otçul hayvanlardan onların üzerine Allah'ın adını hatırlamaları için (hacc ve kurban gibi) zamanlı ve mekânlı bir kulluk görevi belirledik. O halde sizin tanrınız bir tek tanrıdır, artık siz de O'na teslim olun. Ve sen o tevazu sahiplerini müjdele.

35- Onlar öyle kimselerdir ki, Allah hatırlatıldığı zaman onların kalpleri ürperir ve onlar kendilerine değdirilen şeylere karşı o direnç gösterenler ve o kulluk görevini ayakta tutanlardır ve onlar bizim kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden de harcarlar.

36- Ve o iri bedenli develer, biz onları da sizin için Allah'ın farkındalıklarından yaptık. Onlardaki hayır sizin içindir. O halde onlar (kesim için) sıra sıra oldukları zaman, siz onların üzerine Allah'ın adını hatırlayın. Artık yanları üzeri düşüp kımıldamadıkları zaman da siz onlardan yiyin ve o tok gözlüye de ve aç gözlüye de yedirin. Biz onları size işte böyle boyun eğdirdik ki siz şükredesiniz.

37- Onların etleri ve kanları Allah'a asla ulaşmayacaktır. Fakat sizden o korunma bilinci O'na ulaşacaktır. Biz onları size işte böyle boyun eğdirdik ki sizi doğruya ilettiği şeye karşılık Allah'ı büyükleyesiniz. Ve sen o iyilik edenleri müjdele.

38- Şüphesiz ki Allah inanmış olan kimselerden (hainlerin kötülüklerini) savar. Şüphesiz ki Allah, her bir hainlikte direnen azılı gerçeği örtücüyü sevmez.

39- Kendilerinin haksızlığa uğratılmaları nedeniyle öldürüşülen kimselere (karşılık için artık) onay verilmiştir. Ve şüphesiz ki Allah, onlara yardım etmeye kesinlikle güç yetiricidir.

40- Onlar öyle kimseler ki sadece: "Bizim Efendimiz Allah'tır" demelerinden dolayı haksızlıkla yurtlarından çıkarılmışlardı. Ve eğer Allah o insanların bir kısmını bir kısmı ile savmasaydı, manastırlar ve kiliseler ve havralar ve mescidler kesinlikle yıkıp giderdi ki onların içinde Allah'ın adı çokça hatırlanmaktadır. Ve kendisine yardım eden kimseye, Allah da kesinlikle ve kesinlikle yardım edecektir. Şüphesiz ki Allah, kesinlikle mutlak kuvvetlidir, mutlak üstündür.

41- Onlar öyle kimselerdir ki, eğer biz onlara o yerde olanak sağlarsak, o kulluk görevini ayağa kaldırırlar ve o arınmayı yerine getirirler ve o benimsenmişi buyururlar ve o yadırganmıştan vazgeçirirler. Ve o işlerin sonu, Allah'a aittir.

42- 43- 44- Ve eğer onlar seni yalanlıyorlarsa, onların öncesi Nuh'un topluluğu ve Ad ve Semud da kesinlikle yalanlamıştı. Ve İbrahim'in topluluğu ve Lût'un topluluğu ve Medyen'in arkadaşları da (yalanlamıştı). Ve Musa'da yalanlanmıştı, bunun üzerine ben de o gerçeği örtücülere mühlet vermiş, sonra da onları tutuvermiştim. Artık benim yadırgamam nasıl olmuş?

45- Ve kasabadan nicesi vardı ki o haksızlık yapan haldeyken biz onu yok etmiştik. Artık o tavanlarının üzerine çökmüştür ve nice kuyu sahipsiz bırakılmış ve sağlam saray (çökmüş hale gelmiştir).

46- Şimdi onlar o yerde yürümediler mi, ki onların kalpleri olsun da kendileri onlarla bağlantı kursunlar veya onların kulakları olsun da kendileri onlarla işitsinler? Doğrusu gerçek şu ki, o gözler kör olmaz, fakat o göğüslerdeki kalpler kör olur.

47- Ve onlar, senin o azabı acele ettirmeni istiyorlar, oysa Allah kendisinin sözüne asla aykırı davranmayacaktır. Ve şüphesiz ki senin Efendinin yanında bir gün, sizin saymakta olduğunuz şeyden bin yıl gibidir.

48- Ve kasabadan nicesi vardı ki o haksızlık yapan haldeyken ben ona mühlet vermiş, sonra da onu tutuvermiştim. Ve o varış yeri yalnızca banadır.

49- Sen de ki: "Ey o insanlar, ben sizin için ancak ve ancak bir apaçık uyarıcıyım."

50- Şimdi, o kimseler ki artık inanmışlar ve o düzgün işleri işlemişlerdir, bir bağışlanma ve bir değerli rızık onlar içindir.

51- Ve o kimseler ki bizim delillerimizi yetersiz bırakıcılar olmaya çabalamışlardır, işte onlar o şiddetli ateşin arkadaşlarıdır.

52- Ve biz senden önce elçi ve haberciden hiçbirini göndermedik ki o, bir arzuda bulunduğu zaman, o şeytan onun arzusuna (kuşku) atmasın. Allah, o şeytanın atmakta olduğu şeyi hemen yürürlükten kaldırır, sonra kendisinin delillerini sağlamlaştırır. Ve Allah, en iyi bilicidir, mutlak bilgedir.

53- (Böyle olması) o şeytanın atmakta olduğu şeyi bir hastalık kalplerinde olan ve o kalpleri katılaşan kimselere bir ayartma yapması içindir. Ve şüphesiz ki o haksızlık yapanlar, kesinlikle uzak bir ayrışma içindedir.

54- Ve (bir de) o bilgi verilmiş olan kimselerin, onun senin Efendinden o gerçek olduğunu bilmesi, böylece ona inanmaları, böylece onların kalplerinin ona tevazu duyması içindir. Ve şüphesiz ki Allah, inanmış olan kimseleri doğruluğunu koruyan yola kesinlikle ileticidir.

55- Ve gerçeği örtmüş olan kimseler, o an onlara beklenmedik bir zamanda gelinceye veya bir kuru gün azabı kendilerine gelinceye kadar, ondan yana bir tereddüt içinde olmaktan geri kalmayacaktır.

56- O hükümranlık, o gün Allah'ındır. O, onların arasında karar verecektir. Artık inanmış ve o düzgün işleri işlemiş olan kimseler, o gönenç bahçelerindedir.

57- Ve o kimseler ki gerçeği örtmüşler ve bizim delillerimizi yalanlamışlardır, işte onlar var ya, bir alçaltıcı azap kendileri içindir.

58- Ve o kimseler ki Allah'ın yolunda göçmüşler sonra öldürmüşler veya ölmüşlerdir, Allah onları kesinlikle ve kesinlikle bir iyi rızıkla rızıklandıracaktır. Ve şüphesiz ki Allah, o rızık vericilerin en hayırlısının ta kendisidir.

59- O, onları girilecek bir yere kesinlikle ve kesinlikle girdirecektir ki, onlar ona hoşnut olacaklardır. Ve şüphesiz ki Allah, kesinlikle en iyi bilicidir, yumuşak davranıcıdır.

60- Bu böyledir. Ve kim kendisine sonuçlandırılan kadar sonuçlandırır (karşılık verir) da, sonra kendisine karşı had aşılırsa, Allah ona kesinlikle ve kesinlikle yardım edecektir. Şüphesiz ki Allah, kesinlikle ve kesinlikle (hataları) yok sayıcıdır, çok bağışlayıcıdır.

61- Bu böyledir, çünkü Allah o geceyi o gündüzün içine geçirir ve o gündüzü de o geceyi de içine geçirir ve şüphesiz ki Allah'ın en iyi işiticidir, en iyi görücüdür.

62- Bu böyledir, çünkü Allah o gerçeğin ta kendisidir ve şüphesiz ki O'nun berisinden çağırmakta oldukları şeyler ise o geçersizin ta kendisidir ve şüphesiz ki Allah çok yücenin, çok büyüğün ta kendisidir.

63- Sen görmedin mi şüphesiz ki Allah o gökten bir su indirdi de, akabinde o yer yeşillenmiş oluverdi? Şüphesiz ki Allah, çok lutfedicidir, en iyi haber alıcıdır.

64- O göklerde ne varsa ve o yerde ne varsa O'nundur. Ve şüphesiz ki Allah kesinlikle, ihtiyaçsızın, övgüye çok lâyığın ta kendisidir.

65- Sen görmedin mi şüphesiz ki Allah o yerde ne varsa ve o su kütlesinde kendisinin buyruğu ile akmakta olan o gemileri, size boyun eğdirmiştir. Ve O, o göğü o yerin üzerine düşer diye tutmaktadır, (düşmesi için) kendisinin onayı olması başka. Şüphesiz ki Allah, o insanlara kesinlikle çok acıyıcıdır, şefkati süreklidir.

66- Ve O ki, sizi yaşattı. Sonra sizi öldürecek sonra sizi yine yaşatacaktır. Ve şüphesiz ki o insan kesinlikle çok nankördür.

67- Biz her bir topluma (hacc ve kurban gibi) zamanlı ve mekânlı bir kulluk görevi belirledik, onlar onu yerine getiricilerdir. O halde onlar bu buyruk hakkında seninle çekişmesinler. Ve sen Efendine çağır. Şüphesiz ki sen, kesinlikle doğruluğunu koruyan bir iletme üzerindesin.

68- 69- Ve eğer onlar sana karşı söz dalaşı yaparlarsa, artık sen de ki: "Allah sizin işlemekte olduğunuz şeyleri daha iyi bilendir. Allah, o kalkışın günü sizin aranızda o şeyde karar verecektir ki siz onun hakkında aykırı düşmekte idiniz."

70- Sen bilmedin mi şüphesiz ki Allah o göklerde ve o yerde ne varsa bilir? Şüphesiz ki bu, bir kitaptadır. Şüphesiz ki bu, Allah'a göre kolaydır.

71- Ve onlar Allah'ın berisinden o şeylere kulluk ediyorlar ki O, onun hakkında bir yetki indirmemiştir. Ve hiçbir yardımcı o haksızlık yapanlar için yoktur.

72- Ve bizim delillerimiz ne zaman ki onlara apaçık olarak peşi sıra okunursa, sen o gerçeği örtmüş olan kimselerin yüzlerindeki o yadırgamışlığı tanırsın. Onlar bizim delillerimizi kendilerine peşi sıra okumakta olanların üzerine neredeyse saldıracaklar. Sen de ki: "Ben, size bundan daha şerli olanı haberlendireyim mi? O ateş ki, Allah onu gerçeği örtmüş olan kimselere söz vermiştir. Ve o ne kötü varış yeridir."

73- Ey o insanlar bir örnek ortaya konuldu, şimdi siz onu dinleyin. Şüphesiz ki sizin Allah'ın berisinden çağırmakta olduğunuz şeyler, bir sinek bile asla yaratamazlar ve eğer ki onun için toplansalar bile. Ve eğer o sinek onlardan bir şey kapsa, kendileri onu ondan kurtaramazlar. O isteyen de ve o istenilmiş de zayıf.

74- Onlar Allah'ı, O'nun gerçek değerince değerlendiremediler. Şüphesiz ki Allah, kesinlikle mutlak kuvvetlidir, mutlak üstündür.

75- Allah, o meleklerden de elçiler seçer ve o insanlardan da. Şüphesiz ki Allah, en iyi işiticidir, en iyi görücüdür.

76- O, onların önlerinde ne varsa ve artlarında ne varsa bilir. Ve o (yaptıkları) işler Allah'a döndürülür.

77- Ey inanmış olan kimseler, siz saygıyla eğilin ve boyun eğin ve Efendinize kulluk edin ve o hayrı yapın ki başarıya erişesiniz.

78- Ve siz Allah'ın uğrunda O'nun yolunda güç kullanmanın hakkını vererek güç kullanın. O, sizi derledi ve o yükümlülüğünüzde sizin üzerinize bir iç sıkıntısı koymadı. Atanız İbrahim'in inanç sistemi(nde de böyleydi). O, sizi o elçinin sizin üzerinize bir tanık olması ve sizin de o insanların üzerine tanıklar olmanız için, bundan önce ve bunda (Kur'an'da) "O teslim olanlar" olarak adlandırdı. O halde siz o kulluk görevini ayakta tutun ve o arınmayı yerine getirin ve Allah'a sımsıkı sarılın. O, sizin yakınınızdır. Artık O ne güzel yakındır ve ne güzel yardımcıdır.

ENBİYA SURESİ ÇEVİRİSİ

1- O insanların hesapları yakınlaştı. Oysa onlar halâ bir duyarsızlık içinde ilgisiz kalıcılardır.

2- Onlara kendilerinin Efendisinden yenilenmiş hiçbir hatırlama gelmiyor ki, onu ancak oyuna alarak dinlememiş olsunlar.

3- Kalpleri (onunla) oyalananlar olarak (dinlerler). Ve o haksızlık yapmış olan kimseler gizlice konuştular da: "Bu, sizin örneğiniz bir beşerden başkası mıdır? Görmekte olduğunuz halde, artık o sihre mi geliyorsunuz? (dediler).

4- (Elçi): "Benim Efendim o yerdeki ve o gökteki o söyleneni bilir. Ve O, en iyi işiticidir, en iyi bilicidir" dedi.

5- Onlar: "Hayır (bunlar), hayallerin demetidir. Hayır onu o yakıştırdı. Hayır o bir şairdir. Öyleyse o bize o öncekilere gönderilişi gibi (gözle görülen) bir delil getirsin" dediler.

6- Onların öncesi (yok ettiğimiz) kasabadan hiçbiri inanmamıştı da biz onu yok etmiştik. Şimdi onlar mı inanacak?

7- Ve biz senden önce de bir takım adamlardan başkasını göndermedik ki kendilerine vahyediyor olmayalım. Eğer siz bilmezler iseniz, haydi o hatırlama'nın (Tevrat'ın) mensuplarına (bilgi) talep edin.

8- Ve biz onları o yiyeceği yemez bedenler olarak da yapmadık. Ve onlar sürekli kalıcılar da olmadı.

9- Sonra biz onlara verdiğimiz o söze sadık kaldık da onları ve dileyeceğimiz kimseleri kurtardık ve o savurganlık yapanları da yok ettik.

10- Ant olsun ki biz size öyle bir kitap indirdik ki, sizin hatırlamanız gerekenler ondadır.  Siz hiç bağlantı kurmaz mısınız?

11- Ve biz kasabadan nicesini kırıp geçirdik ki o (kasaba) haksızlık yapıcı idi. Ve biz on(un yıkımın)dan sonra bir diğer topluluğu geliştirdik.

12- Ne zaman ki onlar bizim baskınımızı sezdiler, birden ondan (kasabadan) binitlerine vurarak kaçıyorlardı.

13-(Onlara): "Siz, binitlerinize vurup sakın kaçmayın ve dönün o şeye ki onun içinde refahla şımartılmıştınız ve dinginleşme yerlerinize ki (bilgi) talep edilesiniz" (denildi).

14- Onlar: "Vay halimize, şüphesiz ki biz haksızlık yapanlar idik" dediler.

15- Artık onların bu çağrıları, biz onları bir biçilen ekine, sönen ateşler haline getirinceye kadar son bulmadı.

16- Ve biz o göğü ve o yeri ve o ikisinin arasında ne varsa oyuncular olarak yaratmadık.

17- Eğer biz bir oyalanma edinmek isteseydik, onu kesinlikle kendi katımızdan edinirdik. Eğer biz yapanlardan olsaydık (böyle yapardık).

18- Hayır, biz o gerçeği o geçersizin üzerine atarız da o onu parçalar, artık bir bakmışsın o perişan oluvermiştir. Ve sizin nitelemekte olduğunuz şeylerden dolayı o yıkım size olsun.

 19- Ve o göklerde ve o yerde kim varsa O'nundur. Ve O'nun yanında olan kimseler O'na kulluk etmekten büyüklük taslamazlar ve hayıflanmazlar.

20- Onlar, o gece ve o gündüz tesbih ederler ve buna ara vermezler.

21- Yoksa onlar, o yerden bir takım tanrılar edindiler de, onlar mı (ölüleri yeniden) yayacaklar?

22- Eğer o ikisinde Allah'tan başka tanrılar olsaydı, kesinlikle her ikisi de bozulurdu. (Bozulmadığına göre) demek ki o tahtın Efendisi Allah, onların nitelemekte oldukları şeylerden münezzehtir.

23- O, yapacağı şeylerden (bilgi) talep edilmeyecektir. Oysa onlar (bilgi) talep edileceklerdir.

24- Yoksa onlar O'nun berisinden bir takım tanrılar mı edindiler? Sen de ki: "Siz sağlam kanıtınızı getirin. Bu, benim beraberimde olan kimselerin hatırlatması ve benden önceki kimselerin de hatırlatmasıdır." Hayır, onların tamamı o gerçeği bilmezler de bu yüzden onlar ilgisiz kalanlardır.

25- Ve biz senden önce de elçiden hiçbirini göndermedik ki ona: "Gerçek şu ki, benden başka hiçbir tanrı yoktur, öyleyse siz bana kulluk edin" diye vahyediyor olmayalım.

26- Ve onlar (melekler için): "Şefkati kapsamlı bir çocuk edindi" dediler. O, münezzehtir. Hayır, onlar değer verilmiş kullardır.

27- Onlar, o sözle (sözünün üstüne söz söyleyerek) O'nun önüne geçemezler ve onlar O'nun buyruğunu işlerler.

28- O, onların önlerinde ne varsa ve artlarında ne varsa bilir. Onlar, hoşnut olduğu kimseden başkasına da eşlikçilik (şefaat)* edemezler hem onlar O'nun çekincesinden korkuyla titreyenlerdir.

*Meleklerin eşlikçiliği yani şefaati için Fussilet s. 30. 31. ayetlerine bkz.

29- Ve onlardan kim: "Şüphesiz ki ben O'nun berisinden bir tanrıyım" derse, bu cehennemi biz ona karşılık olarak veririz. Biz o haksızlık yapanlara işte böyle karşılık veririz.

30- Ve gerçeği örtmüş olan kimseler, o gökler ve o yer bitişik iken bizim o ikisinin arasını ayırmış olduğumuzu ve her bir canlı şeyi o suya bağlı olarak meydana getirdiğimizi görmedi mi? Onlar hala inanmayacaklar mı?

31- Ve biz o yerde onları sarsar diye sabitlikler yaptık. Ve biz onda geniş yollar da yaptık ki onlar (gidecekleri yolda) doğruya iletileler.

32- Ve biz o göğü korunmuş tavan olarak yaptık. Oysa onlar onun (göğün) delillerinden ilgisiz kalanlardır.

33- Ve O ki, o geceyi ve o gündüzü ve o güneşi ve o ayı yarattı. Her biri bir yörüngede yüzmektedirler.

34- Ve biz senden önce de hiçbir beşeri o sürekli kalıcı kılmadık ki, eğer sen öldün de, onlar mı o sürekli kalıcılar olacak?

35- Her bir benlik o ölümü tadıcıdır. Ve biz sizi bir ayartma olarak o şerle ve o hayırla yoklayacağız. Ve siz yalnızca bize döndürüleceksiniz.

36- Ve o gerçeği örtmüş olan kimseler seni gördüğü zaman: "Tanrılarınızı hatırlayıp duran bu mu?" (diyerek) seni bir alay konusu olaraktan başka edinmiyorlar. Oysa onlar şefkati kapsamlının hatırlamasına karşı gerçeği örtücülerin ta kendileridir.

37- O insan aceleci olaraktan yaratılmıştır. Ben size yakında kendi (gözle görülen) delillerimi göstereceğim, o halde siz (bunları) benden sakın acilen istemeyin.

38- Ve onlar: "Eğer siz doğru söyleyenler iseniz, bu söz ne zaman (gerçekleşecek)?" diyorlar

39- Eğer o gerçeği örtmüş olan kimseler o ateşi yüzlerinden ve sırtlarından alıkoyamayacakları ve yardım edilmeyecekleri vakti bilseydi, (böyle demezlerdi).

40- Hayır, o onlara beklenmedik bir zamanda gelecektir de onları dehşete düşürecektir. Artık onlar geri döndürmeye güç yetiremeyeceklerdir ve bakılmayacaklardır.

41- Ve ant olsun ki senden önceki elçilerle de alay edilmişti de, onlardan küçümsemiş olan kimseleri, kendisiyle alay etmekte oldukları şey sarıvermişti.

42- Sen de ki: "O geceleyin ve o gündüzleyin şefkati kapsamlıdan sizi kim koruyabilir?" Hayır, onlar kendilerinin Efendisinin hatırlatmasından ilgisiz kalanlardır.

43- Yoksa kendilerini (azabımızdan) alıkoyabilecek bizim berimizden tanrılar onlar için midir? Oysa onlar (tanrılar) kendi benliklerine bile yardıma güç yetiremezler ve onlar bizden arkadaşlık da görmezler.

44- Hayır, biz bunları ve bunların atalarını o ömür kendilerine uzun gelene kadar,  yararlandırdık. Şimdi onlar gerçekten bizim o yere gelip onu uçlarından (günbegün) eksiltmekte olduğumuzu hiç görmezler mi? Şu durumda o yenenler onlar mıdır?

45- Sen de ki: "Ben sizi ancak ve ancak o vahiy ile uyarıyorum." Ve o sağırlar uyarılmakta oldukları zaman o çağrıyı işitmez.

46- Ve ant olsun ki eğer onlara senin Efendinin azabından bir esinti dahi dokunsa onlar, kesinlikle ve kesinlikle: "Vay halimize, şüphesiz ki biz haksızlık yapanlar idik" diyeceklerdir.

47- Ve biz o kalkışın günü için hakkaniyet tartılarını koyacağız. Artık bir benliğe hiçbir şekilde haksızlık yapılmayacak. Ve eğer (işlediği) hardaldan bir tane ağırlığı dahi olsa, biz onu getireceğiz. Ve biz hesap görücüler olarak yeteriz.

48- Ve ant olsun ki biz Musa'ya ve Harun'a o korunanlar için bir ışık ve bir hatırlama olarak o (doğru ile yanlışı) ayıranı verdik.

49- Onlar öyle kimselerdir ki, (Onu) algılayamadıkları halde kendilerinin Efendisinden çekinirler ve onlar, o andan da korkuyla titreyenlerdir.

50- Ve bu da, bereket verilmiş bir hatırlatmadır ki biz onu indirmişizdir. Şimdi siz onu yadırgayıcılar mısınız?

51- Ve ant olsun ki biz önceden İbrahim'e olgun davranış yeteneğini vermiştik. Ve biz onu biliciler idik.

52- Bir zaman o, kendi babasına ve topluluğuna: "Şu heykelller nedir ki siz onlara kapananlarsınız?" demişti.

53- Onlar: "Biz kendi atalarımızı onlara kulluk ediciler olarak bulduk" demişlerdi.

54- O: "Ant olsun ki siz ve sizin atalarınız bir apaçık sapkınlık içindesiniz." demişti.

55- Onlar: "Sen bize o gerçeği mi getirdin yoksa sen (bizimle) o oynayanlardan mısın?" demişlerdi.

56- 57- O: "Hayır, sizin Efendiniz o göklerin ve o yerin Efendisidir ki  onları O yarıp ortaya çıkarmıştır. Ve ben de bun(un böyle olduğun)a o tanıklık edenlerdenim. Ve Allah'a yemin olsun ki ben putlarınıza, siz arkalarınızı dönücüler olarak (başka tarafa) yakınlaşmanızdan sonra kesinlikle ve kesinlikle plân kuracağım" demişti.

58- Böylece o, onların büyüğü haricindekileri parçalar haline getirmişti ki onlar ona (sormak için) dönebilsinler.

59- Onlar: "Bunu bizim tanrılarımıza kim yaptıysa şüphesiz ki o, kesinlikle o haksızlık yapanlardandır" demişlerdi.

60- Onlar: "Biz, kendisine İbrahim denilen bir gencin onları hatırlayıp durduğunu işitmiştik" demişlerdi. 

61- Onlar: "Öyleyse siz de onu o insanların gözlerinin önüne getirin ki onlar (onun sorgusuna) tanık olsunlar" demişlerdi.

62- Onlar: "Bunu bizim tanrılarımıza sen mi yaptın ey İbrahim?" demişlerdi.

63- O: "Hayır, onu onların şu büyüğü yapmıştır. Eğer konuşabilir iseler, haydi siz onlara (bilgi) talep edin" demişti.

64- Bunun üzerine onlar kendi benliklerine dönmüşlerdi de: "Şüphesiz ki sizler o haksızlık yapanların ta kendilerisiniz" demişlerdi.

65- Sonra onlar yine kafalarının (inançlarının) üzerine geri döndürülmüşler: "Ant olsun ki şunların konuşamayacaklarını sen de bilmişsindir" (demişlerdi).

66- 67- O: "O halde siz Allah'ın berisinden hiçbir şekilde size fayda veremeyecek ve size zarar da veremeyecek şeylere mi kulluk ediyorsunuz? Yuh olsun size ve sizin Allah'ın berisinden kulluk etmekte olduğunuz şeylere. Siz hiç bağlantı kurmaz mısınız?" demişti.

68- Onlar: "Eğer siz yapıcılar iseniz, onu yakıp mahvedin ve böylelikle tanrılarınıza yardım edin" demişlerdi.

69- Biz de: "Ey ateş, sen İbrahim'e karşı serin ve (yakıcılıktan) selamet ol" demiştik.

70- Ve onlar, ona bir plân kurmak istemişlerdi de biz de onları o en ziyan edenler haline getirmiştik.

71- Ve biz onu ve Lut'u o yere (ulaştırarak) kurtarmıştık ki biz onda tüm insanlar için bereketler bolluklar meydana getirmiştik.

72- Ve biz ona İshak'ı ve bir fazlalık olarak Yakub'u da bahşetmiştik. Ve biz her birini düzgünlerden yapmıştık.

73- Ve biz onları buyruğumuzla doğruya iletir önderler yapmıştık. Ve biz onlara o hayırları yapmayı ve o kulluk görevini ayakta tutmayı ve o arınmayı yerine getirmeyi de vahyetmiştik. Ve onlar bize kulluk ediciler idi.

74- Ve Lut, biz ona bir karar yeteneği ve bir bilgi vermiştik. Ve biz onu o kasabadan kurtarmıştık ki o (nun halkı) murdarlıkları işlemekte idi. Şüphesiz ki onlar itaatten çıkmış bir kötü topluluk idi.

75- Ve biz onu kendi şefkatimize girdirmiştik. Şüphesiz ki o, o düzgünlerden idi.

76- Ve Nuh, hani o önceden (bize) seslenmişti de, biz de onu cevaplandırmış, böylece biz onu ve onun mensuplarını o büyük çıkmazdan kurtarmıştık.

77- Ve biz ona o topluluktan dolayı yardım etmiştik ki onlar bizim delillerimizi yalanlamışlardı. Şüphesiz ki onlar bir kötü topluluk idi, bu yüzden biz de onları toplu olarak batırmıştık.

78- Ve Davud ve Süleyman, hani ikisi o ekin hakkında karar veriyorlardı, bir zaman o topluluğun koyun sürüsü onun içinde yayılmıştı. Ve biz onların kararlarına tanıklık ediciler idik.

79- Böylece biz onu Süleyman'a belletmiştik. Ve biz her birine bir karar yeteneği ve bilgi vermiş ve Davud'a o dağları ve o kuşları boyun eğdirmiştik onun beraberinde tesbih ederlerdi. Ve biz (bunları) yapıcılar idik.

80- Ve biz ona sizi savaş (sıkınt)ınızdan koruması için, (demir) elbise üretimini öğretmiştik. Artık siz şükredenler misiniz?

81- Ve Süleyman'a da onun buyruğuyla o yere akar fırtınayı (boyun eğdirmiştik) ki biz onda bereketler bolluklar meydana getirmiştik. Ve biz (onun yaptığı) her bir şeyi biliciler idik.

82- Ve o şeytanlardan o kimseleri ki onun için dalgıçlık yapıyorlardı ve bunun berisinden bir iş işleyenleri de (boyun eğdirmiştik). Ve biz onları  gözetip kollayıcılar idik.

83- Ve Eyyub, hani kendisinin Efendisine: "Şüphesiz ki bana o zarar dokundu ve sen şefkati süreklilerin en şefkati süreklisisin" diye seslenmişti.

84- Bunun üzerine biz de onu cevaplandırmış ve ondaki zarardan ne varsa kaldırmıştık ve biz ona kendi yanımızdan bir şefkat ve kulluk edenlere bir hatırlatma olarak kendi mensuplarını ve bir de onların beraberinde onların bir örneğini daha vermiştik.

85- Ve İsmail ve İdris ve Zülkifl. Her biri o direnç gösterenlerdendi.

86- Ve biz onları kendi şefkatimize girdirmiştik. Şüphesiz ki onlar o düzgünlerdendi.

87- Ve balık sahibi, hani hiddetli olarak gitmişti de bizim kendisinin üzerine asla güç yetiremeyeceğimiz kanısına var(ıp kaç)mıştı da o karanlıkların içinde: "Senden başka tanrı yok, seni tenzih ederim. Şüphesiz ki ben o haksızlık yapanlardan oldum" diye seslenmişti.

88- Bunun üzerine biz de onu cevaplandırmış ve onu o kederden kurtarmıştık. Ve biz o inananları işte böyle kurtarırız.

89- Ve Zekeriyya, hani kendisinin Efendisine: "Ey Efendim, sen beni tek başıma olarak bırakma. Ve sen o mirasçıların en hayırlısısın" diye seslenmişti.

90- Bunun üzerine biz de onu cevaplandırmış ve ona Yahya'yı bahşetmiş, (bunun gerçekleşmesi için de) ona eşini düzgünleştirmiştik (doğuracak hale getirmiştik). Şüphesiz ki onlar o hayırlarda koşuşuyorlar ve bizi ilgi duyarak ve sakınarak çağırıyorlar idi. Ve onlar bize boyun bükenler idi.

91- Ve o (Meryem) ki kendisinin ırzını korumuştu da biz ona esintimizden (yaşam verme gücümüzden) üflemiş ve onu ve kendi oğlunu o tüm insanlara (gözle görülen) bir delil yapmıştık.

92- Şüphesiz ki bu sizin toplumunuz, bir tek toplumdur. Ve ben de sizin Efendinizim. O halde siz de bana kulluk edin.

93- Ve onlar işlerini kendilerinin arasında büsbütün kestiler. Her biri bize dönücülerdir.

94- O halde kim kendisi bir inanan olarak o düzgünlüklerden işlerse, artık kendisinin çabalaması için hiçbir nankörlük olmayacaktır. Şüphesiz ki biz onun için yazıcılarız.

95- Ve (bu yazma) bir kasabanın üzerine yasaktır ki biz onu yok et(meyi iste)mişizdir, şüphesiz ki onlar (inanmaya) dönmezler.

96- (Bu durum) ta ki Ye'cüc ve Me'cüc(ü engelleyen set) açıldığı ve onlar her tepeden akın edecekleri zamana kadar (sürecektir).

97- Ve gerçek söz yakınlaşmıştır, durum o dur ki o gerçeği örtmüş olan kimselerin gözleri birden dona kalır (pişmanlıkla şöyle derler): "Vay halimize, biz kesinlikle bundan bir duyarsızlık içinde idik. Hayır, biz haksızlık yapanlar idik."

98- Şüphesiz ki siz ve sizin Allah'ın berisinden kulluk etmekte olduğunuz şeyler, cehennem yakıtısınız. Siz ona varıcılarsınız.

99- Eğer onlar (gerçek) tanrılar olsaydı, ona varmayacaklardı. Ve her biri onun içinde sürekli kalıcılardır.

100- Onun içinde bir inilti onlar içindir. Ve onlar onun içinde (kurtuluş haberi de) işitmeyeceklerdir.

101- Şüphesiz ki o kimseler kendileri için bizden o iyilik (sözü) öne geçmiştir, işte onlar ondan uzaklaştırılmışlardır.

102- Onlar, onun sezgisini dahi işitmeyeceklerdir. Ve onlar kendi benliklerinin şiddetle arzu duyduğu şeylerin içinde sürekli kalıcılardır.

103- O en büyük dehşet onları üzmeyecek ve o melekler onları karşılayacak: "Bu, sizin gününüzdür ki siz ona söz verilmekte idiniz" (diyecektir).

104- O gün biz göğü o kitapların tomarını dürer gibi düreceğiz, ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar geri döndüreceğiz. (Bu), bir söz olarak bizim üzerimizdedir. Şüphesiz ki biz (önceden de sözümüzün gereğini) yapıcılar idik.

105- Ve ant olsun ki biz o Hatırlama (Tevrat) nın ardından o yazılı metin (Zebur) de: "Şüphesiz ki o yer, ona benim o düzgün kullarım mirasçı olacaktır" yazdık.

106- Şüphesiz ki kulluk eden bir topluluğa bir ulaştırma, kesinlikle bundadır.

107- Ve biz seni tüm insanlar için bir şefkat olaraktan başka göndermedik.

108- Sen de ki: "Bana ancak ve ancak şu vahyediliyor, sizin tanrınız ancak ve ancak bir tek tanrıdır. O halde siz teslim olanlar mısınız?"

109- 110- 111- Yok eğer onlar (başka tarafa) yakınlaşırlarsa, artık sen de ki: "Ben size bir denklik üzere duyurdum. Ve sizin söz verilmekte olduğunuz şey yakın mıdır yoksa uzak mıdır ben kestiremiyorum. Şüphesiz ki O, o söylenenden açığa vurulanı da bilir ve içinzde tutmakta olduğunuz şeyi de bilir. Ve bir ayartma ve belirli bir vakte kadar bir yararlanma belki sizin içindir ben (bunu da) kestiremiyorum."

112- (Elçi): "Ey Efendim, sen o gerçek ile karar ver. Ve bizim Efendimiz şefkati kapsamlıdır, sizin nitelemekte olduğunuz şeylere karşı o destek istenendir" dedi.