1- Vay her bir çekiştirip duran, kusur arayanın haline.
2- O ki malı topladı ve onu sayıp durdu.
3- O, kendisinin malının onu (bu yaşamda) sürekli kalıcı bırakacağını hesap ediyor.
4- Hayır o kesinlikle ve kesinlikle o hutameye fırlatılıp atılacaktır.
5- Ve o hutamenin ne olduğunu sana ne sezdirdi?
6- 7- (O), Allah'ın o tutuşturulmuş ateşidir ki o, o gönüllerin üzerine yükselir.
8- 9- Şüphesiz ki o, (ateşin kapıları) onların üzerine bir uzatılmış direkle kapatılmıştır.
1- Ant olsun o ikindi vaktine.*
2- Şüphesiz ki o insan, kesinlikle bir ziyan içindedir.
3- İnanmış ve o düzgün işleri işlemiş ve o gerçeği birbirine tembihlemiş ve o direnç göstermeyi birbirine tembihlemiş kimseler başka.
* Bu kelime ile ilgili olarak tefsirlerde farklı görüşler bulunmaktadır. Bizim ikindi vakti anlamını tercih etme nedenimiz, kelimenin kök anlamı olan sıkmak, sıkıştırmaktan yola çıkarak gündüz vaktinin sıkışması, dolayısı ile bunun ikindi vaktine tekabül etmesi bu anlamın da görüşler arasında bulunmasındandır. Allahu a'lem.
1- O karşılıklı çokluk yarışı sizi oyaladı.
2- Öyle ki siz o gömülme yerlerini bile ziyaret ettiniz (de ölülerinizi saydınız).
3- Hayır, siz ileride bileceksiniz.
4- Sonra yine hayır, siz ileride bileceksiniz.
5- Hayır, eğer siz o kesin bilgiyle bilseydiniz, (bu işlerle meşgul olmazdınız).
6- Ant olsun ki siz, o şiddetli ateşi göreceksiniz.
7- Sonra siz onu o kesin gözle, kesinlikle göreceksiniz.
8- Sonra siz o gün o gönençlerden kesinlikle (bilgi) talep edileceksiniz.
1- O birden kapıyı çalan.
2- Nedir o birden kapıyı çalan?
3- Ve o birden kapıyı çalanın ne olduğunu sana ne sezdirdi?
4- O gün o insanlar saçılmış uçuşan canlılar gibi olur.
5- Ve o dağlar (hallaç tarafından) yayılmış renkli yün gibi olur.
6- 7- Şimdi, tartılanları ağır gelmiş olan kimseye gelince, artık o, bir hoşnut geçim içindedir.
8- 9- Ve tartılanları hafif gelmiş olan kimseye de gelince, artık onun annesi, bir haviyedir.
10- Ve onun ne olduğunu sana ne sezdirdi?
11- (O), bir kızgın ateştir.
1- Ant olsun o soluk soluğa koşan (at)lara.
2- Ardından o kıvılcım çıkararak ateş saçanlara.
3- Derken o sabah vakti baskın yapanlara.
4- Böylece onda (sabah vaktinde) tozu dumana katanlara.
5- Nihayet onda (sabah vaktinde düşman) bir topluluğun ortasına dalanlara.
6- Şüphesiz ki o insan kendisinin Efendisine karşı kesinlikle çok kadirbilmezdir.
7- Ve şüphesiz ki o, buna kesinlikle bir tanıktır.
8- Ve şüphesiz ki onun, o malın sevgisine (olan düşkünlüğü) kesinlikle çok şiddetlidir.
9- Peki o, o gömütlerin içinde olan şeyler deşildiği ve o göğüslerin içinde olan şeyler devşirildiği zamanı bilmez mi?
10- Şüphesiz ki onların Efendileri o gün onların (yaptıklarından) kesinlikle en iyi haberdardır.
1- O yer, kendisinin (şiddetli) sarsıntısıyla sarsıldığı zaman.
2- Ve o yer, kendisinin ağırlıklarını çıkardığı zaman.
3- Ve o insan: "Ona ne oluyor?" dediği zaman.
4- O gün o (yer) kendisinin haberlerini söyleyecektir.
5- Çünkü senin Efendin ona vahyetmiştir.
6- O gün o insanlar kendi işlerinin (karşılığının) gösterilmesi için ayrı ayrı olarak öne çıkacaktır.
7- Artık kim bir zerre ağırlığınca dahi hayır işlerse, o onu(n karşılığını) görecektir.
8- Ve kim bir zerre ağırlığınca dahi şer işlerse, o da onu(n karşılığını) görecektir.
1- 2- 3- O kitabın mensuplarından ve o ortak koşanlardan gerçeği örtmüş olan kimseler, kendilerine o apaçık deliller (ki o da) temizlenmiş sayfaları, onda sağlam dosdoğru yazılar vardır, peşi sıra okumakta olan Allah'tan bir elçi gelene kadar çözülücü değildi.
4- O kitap verilmiş olan kimseler (apaçık deliller gelene kadar) ayrışmadılar, kendilerine o apaçık delillerin gelmesinden sonrası başka (o zaman ayrıştılar).
5- Oysa onlar, Allah'a o yükümlülüğü sadece O'na özgüleyen meyledenler olarak kulluk etmek ve o kulluk görevini ayakta tutmak ve arınmayı yerine getirmekten başkasıyla buyurulmamışlardı. Ve bu, o sağlam dosdoğru (yazıların) yükümlülüğüdür.
6- Şüphesiz o kitabın mensuplarından ve o ortak koşanlardan gerçeği örtmüş olan kimseler, cehennemin ateşindedir ki onlar onda sürekli kalıcıdırlar. İşte onlar, o var edilenlerin en şerlisinin ta kendileridir.
7- Şüphesiz ki o kimseler inandılar ve o düzgün işleri işlediler, işte onlar o var edilenlerin en hayırlısının ta kendileridir.
8- Onların Efendilerinin yanındaki karşılıkları, Adn bahçeleridir ki onların altından o nehirler akar, onlar onlarda sonsuza dek sürekli kalıcıdırlar. Allah onlardan hoşnut olmuştur ve onlarda O'ndan hoşnut olmuşlardır. Bu (karşılık), kendisinin Efendisinden çekinmiş olan kimse içindir.
1- Şüphesiz ki biz onu (ilk olarak) o kadir gecesinde indirdik.
2- Ve o kadir gecesinin ne olduğunu sana ne sezdirdi?
3- O kadir gecesi bin aydan daha hayırlıdır.
4- O melekler ve o esinti (Cibril) onda Efendilerinin onayıyla inerler.
5- O (gece), o fecrin yükselmesine kadar bir esenliktir.
1- Sen, Efendinin adına oku (çağır), O ki yarattı.
2- O, o insanı bir embriyodan yarattı.
3- Sen oku (çağır) ve senin Efendin en cömerttir.
4- O ki, o kalemle öğretti.
5- O insana da bilmediği şeyi O öğretti.
6- 7- Hayır, şüphesiz ki o insan kendisini ihtiyaçsız olarak gördüğü için kesinlikle taşkınlık yapıyor.
8- Şüphesiz ki o dönüş, senin Efendinedir.
9- 10- Sen gördün mü, bir kul okuma (çağrı) görevini yerine getirdiği zaman vazgeçirmeye çalışan kimseyi?
11- 12- Sen gördün mü eğer o, o doğruya ileten üzerinde ise veya o korunma bilincini buyurmuşsa?
13- Sen gördün mü eğer o, yalanlamış ve (başka tarafa) yakınlaşmışsa?
14- O, Allah'ın (onu) görmekte olduğunu bilmedi mi?
15- Hayır, ant olsun ki eğer o vazgeçmediyse, biz kesinlikle o perçemi tutup sürükleyeceğiz.
16- Bir perçem ki, bir yalancı, bir kusurlu.
17- Şimdi o kendi sesinin ulaştığı (taraftarlarını) çağırsın.
18- Bizde yakında o zebanileri çağıracağız.
19- Hayır. Sen ona sakın itaat etme ve secde et ve yakınlaş.
1- Ant olsun o incir (yetişen bölgey)e ve o zeytin (yetişen bölgey)e.
2- Ve (Musa ile konuştuğum) Sina dağına.
3- Ve (senin olduğun) bu güvenilir yerleşim merkezine.
4- Ant olsun ki biz o insanı en iyi biçimde yarattık.
5- Sonra biz onu aşağılıkların en aşağısına geri döndürdük.
6- İnanmış ve o düzgün işleri işlemiş olan kimseler başka. Kesinti yapılmamış bir ödül, artık onlar içindir.
7- O halde (ey o insan), o yükümlülüğü sana ne yalanlatıyor?
8- Allah, o karar vericilerin en doğru karar vericisi değil mi?
1- Biz senin göğsünü genişletmedik mi?
2- Ve senden ağır yükünü indirmedik mi?
3- O ki senin sırtını çatırdatmıştı.
4- Ve senin hatırlanışını yükseltmedik mi?
5- Artık şüphesiz ki o zorluğun beraberinde bir kolaylık vardır.
6- Şüphesiz ki o zorluğun beraberinde bir kolaylık vardır.
7- O halde sen boş kaldığın zaman, (başka işe koyularak) hemen yorul.
8- Ve Efendine hemen ilgi duy.
1- Ant olsun o kuşluk vaktine.
2- Ve dinginleştiği zaman o geceye.
3- Senin Efendin seninle ilgiyi kesmedi ve (senden) soğumadı.
4- Ve o sonraki (yaşam) senin için bu şimdiki (yaşamdan) daha hayırlıdır.
5- Ve ileride Efendin sana sunacak, böylece sende hoşnut olacaksın.
6- O, seni yetim olarak bulup da sığındırmadı mı?
7- Ve seni şaşkın olarak bulup da doğruya iletmedi mi?
8-Ve seni yoksul olarak bulup da ihtiyaçsız kılmadı mı?
9- Şimdi o yetime gelince, sen sakın (onu) ezme.
10- Ve o talep ediciye (dilenciye) gelince, sakın (ona) sertçe çıkışma.
11- Ve senin Efendinin gönendirmesine gelince de, artık (ondan) durmaksızın söz et.
1- Ant olsun (o güneşi) kapladığı zaman o geceye.
2- Ve (o güneşi) ortaya çıkardığı zaman o gündüze.
3- Ve o erkeği ve o dişiyi yaratmış olan kimseye.
4- Şüphesiz ki sizin çabalamanız kesinlikle ayrı ayrıdır.
5- 6- Şimdi, sunmuş ve korunmuş ve o en iyiyi doğrulamış olan kimseye gelince.
7- Biz ona yakında o kolay olanı kolaylaştıracağız.
8- 9- Ve cimrilik etmiş ve ihtiyaçsızlık göstermiş ve o en iyiyi yalanlamış kimseye de gelince.
10- Biz ona yakında o zor olanı kolaylaştıracağız.
11- O, (ateşe) düştüğü zaman, onun malı ondan bir ihtiyacı gidermiyor.
12- Şüphesiz ki o doğru yola iletmek, bizim üzerimizedir.
13- Ve şüphesiz ki o sonraki (yaşam) da ve bu şimdiki (yaşam) da bizimdir.
14- Artık ben sizi harlamakta olan bir ateşle uyardım.
15- Ona o en hayduttan başkası yaslanmaz.
16- O kimse ki yalanladı ve (başka tarafa) yakınlaştı.
17- Ve o en çok korunan ise yakında ondan uzak tutulacaktır.
18- O kimse ki kendi malını vererek arınır.
19- 20- Ve kendisinin Efendisinin o en yüce yüzünü arama dışında, onun yanında hiçbir kimsenin karşılığı verilecek bir gönendirmesi (borcu) olmaz.
20- Ve o ileride kesinlikle hoşnut olacaktır.
1- Ant olsun o güneşe ve onun aydınlığına.
2- Ve onu peşi sıra izlediği zaman o aya.
3-Ve onu ortaya çıkardığı zaman o gündüze.
4- Ve onu kapladığı zaman o geceye.
5- Ve o göğe ve onu yapılandırana.
6- Ve o yere ve onu yayıp döşeyene.
7- Ve benliğe ve onu denkleştirene.
8- Böylece onun sınır tanımaz taşkınlığını ve korunma bilincini (insanın) içine yerleştirene.
9- Onu arındırmış olan kimse, kesinlikle başarıya erişmiştir.
10- Onu toprağa gömmüş olan kimse de, kesinlikle perişan olmuştur.
11- Semud, kendi taşkınlığı nedeniyle yalanladı.
12- 13- Hani onun en haydutu harekete geçmişti de Allah'ın elçisi onlara: "(Aman dikkat) Allah'ın devesine ve onun suvarılma hakkına" demişti.
14- Buna rağmen onu yalanlamışlar ve onu (deveyi) ayaklarından kesmişlerdi. Bunun üzerine Efendileri peşlerine takılı suçları nedeniyle onların üzerini kapatıvermiş, böylece onu (Semud'u) dümdüz etmişti.
15- Ve O, onun (yok edilmesinin) sonucundan da kaygılanmaz.
1- 2- Hayır, ben yemin ederim ki şu yerleşim merkezine ki sen de bu yerleşim merkezinde serbest (çe dolaşan bir kimse)sin.
3- Ve babaya ve doğmuş olan kimseye.
4- Ant olsun ki biz o insanı zorluklara göğüs gerebilecek durumda yarattık.
5- O, kendisine hiçbir kimsenin asla güç yetiremeyeceğini mi hesap ediyor?
6- O: "Ben, yığınla mal yok ettim" diyor.
7- O, kendisini hiçbir kimsenin görmediğini mi hesap ediyor?
8- Biz onu iki gözlü kılmadık mı?
9- Ve bir dilli ve iki dudaklı?
10- Ve biz onu o iki tepeye (dil ve iki dudakla annesinin memesini emmesine) iletmedik mi?
11- Buna rağmen o, o akabeye (zorlu yokuşa) göğüs geremedi.
12- Ve o akabenin (zorlu yokuşun) ne olduğunu sana ne sezdirdi?
13-14- 15- 16-17- (O), boynu bağlıyı (köleyi) çözmek veya kıtlığın sahibi bir günde yakınlığın sahibi (akraba) bir yetime veya toprağın sahibi (yerdeki topraktan başka bir şeyi olmayana) bir iş göremeze yedirmek, sonra inanmış ve o direnç göstermeyi birbirine tembihlemiş ve o şefkatli davranmayı birbirine tembihlemiş kimselerden olmaktır.
18- İşte onlar, o sağ tarafın arkadaşlarıdır.
19- Ve o kimseler ki bizim ayetlerimizi örttüler, onlar da o sol tarafın arkadaşlarıdır.
20- (Kapıları) kilitlenmiş bir ateş, onların üzerindedir.
