1- Ant olsun Fecre.
2- Ve on geceye.
3- Ve o çifte ve o teke.
4- Ve o geceye, yürüyeceği zaman.
5- (Kötülüğün önüne) taş koyan akıl sahibi için bir kasem, bunda değil midir?
6- Sen görmedin mi senin Efendin nasıl yaptı Ad'ı?
7- İrem'i o direklerin sahibi?
8- Öyle ki onun bir örneği o yerleşim merkezleri içinde yaratılmamıştı.
9- Ve Semud'u, o kimseler ki o vadide kayaları oymuşlardı.
10- Ve Firavun'u, o kazıkların (piramitlerin) sahibi?
11- 12- Onlar öyle kimselerdi ki o yerleşim merkezlerinde taşkınlık yapmışlardı da, oralarda o fesadı çoğaltmışlardı.
13- Bu yüzden senin Efendin onların üzerine azabın kamçısını boşaltıvermişti.
14- Şüphesiz ki senin Efendin kesinlikle o gözlem yerindedir.
15- Şimdi o insana gelince, ne zaman ki kendisinin Efendisi onu yokladı bu nedenle ona cömertlik yaptı ve onu gönendirdi, hemen o: "Benim Efendim bana değer verdi" der.
16- Ve (bunun tersine) gelince, ne zaman ki O onu yokladı bu nedenle kendisinin rızkını onun üzerine ölçü koydu (kısıtladı), hemen o: "Benim Efendim beni alçalttı" der.
17- Hayır doğrusu, siz o yetime değer vermezsiniz.
18- Ve o çaresizin yemeğine karşı bir teşvikte bulunmazsınız.
19- Ve o mirası hak gözetmeden yedikçe yersiniz.
20- Ve o malı da doyumsuz sevgiyle seversiniz.
21- 22- Hayır, o yer çarpıla çarpıla darmadağın edildiği ve senin Efendin ve o melek (topluluğu) sıra sıra geldiği ve o gün cehennem getirildiği zaman.
23- Ve o gün o insan iyice hatırlayacak, fakat o hatırlama(nın faydası) onun için nasıl (olacak)?
24- O: "Ah keşke (sonsuz) yaşamım için (iyi şeyleri) önceleseydim" diyecek.
25- Artık o gün azaplandıramaz O'nun azabı gibi hiçbiri.
26- Ve bağlayamaz O'nun bağlaması gibi hiçbiri.
27- 28- 29- 30- Ey (yaşamın imkanlarıyla) yatışmış o benlik, sen kendi Efendine (sen O'ndan) hoşnut kalıcı (O da senden) hoşnut olmuş olarak dön de benim kullarımın arasına gir ve benim bahçeme gir.